<div class="version vid2095 iso6393pol" data-vid="2095" data-iso6393="pol">
 <div class="book bkACT">
 <div class="chapter ch9" data-usfm="ACT.9">
 <div class="label">9</div><div class="cl">Dzieje Apostolskie 9</div><div class="s1">Nawr&#243;cenie Saula</div><div class="p"> 1Saul z kolei, wci&#261;&#380; ow&#322;adni&#281;ty &#380;&#261;dz&#261; mordu w stosunku do uczni&#243;w Pa&#324;skich, przyszed&#322; do arcykap&#322;ana 2i uprosi&#322; go o listy do synagog w Damaszku. Planowa&#322; sprawdzi&#263;, czy s&#261; tam jacy&#347; zwolennicy Drogi, m&#281;&#380;czy&#378;ni lub kobiety. A je&#347;liby si&#281; okaza&#322;o, &#380;e s&#261;, chcia&#322; takie osoby schwyta&#263; i sprowadzi&#263; do Jerozolimy. 3Gdy by&#322; w drodze do Damaszku i ju&#380; zbli&#380;a&#322; si&#281; do miasta, otoczy&#322;o go nagle &#347;wiat&#322;o pochodz&#261;ce z nieba. 4Padaj&#261;c na ziemi&#281;, us&#322;ysza&#322; g&#322;os: Saulu! Saulu! Dlaczego Mnie prze&#347;ladujesz? 5Kim jeste&#347;, Panie? &#8212; zapyta&#322;. Ja jestem Jezus &#8212; us&#322;ysza&#322; &#8212; kt&#243;rego ty prze&#347;ladujesz. 6Powsta&#324; jednak. Wejd&#378; do miasta. Tam ci powiedz&#261;, co masz robi&#263;. 7M&#281;&#380;czy&#378;ni, kt&#243;rzy towarzyszyli Saulowi w drodze, stan&#281;li oniemiali. S&#322;yszeli wprawdzie g&#322;os, ale nikogo nie dostrzegali. 8Saul podni&#243;s&#322; si&#281; z ziemi, lecz gdy otworzy&#322; oczy, nic nie widzia&#322;. Do Damaszku zatem prowadzili go za r&#281;k&#281;. 9Tam przez trzy dni nic nie widzia&#322;, nie jad&#322; i nie pi&#322;.</div><div class="p"> 10W Damaszku natomiast mieszka&#322; pewien ucze&#324;. Mia&#322; na imi&#281; Ananiasz. Pan przem&#243;wi&#322; do niego w widzeniu: Ananiaszu! Jestem, Panie! &#8212; odpowiedzia&#322;. 11Wsta&#324;! &#8212; poleci&#322; mu Pan. &#8212; Id&#378; na ulic&#281; Prost&#261; i w domu Judy odszukaj cz&#322;owieka o imieniu Saul. Pochodzi on z Tarsu. W&#322;a&#347;nie si&#281; modli. 12W widzeniu zobaczy&#322; cz&#322;owieka o imieniu Ananiasz, kt&#243;ry wszed&#322;, w&#322;o&#380;y&#322; na niego r&#281;ce, a on w ten spos&#243;b odzyska&#322; wzrok. 13Ananiasz na to: Panie, od wielu ludzi s&#322;ysza&#322;em o tym cz&#322;owieku. W Jerozolimie wyrz&#261;dzi&#322; on Twoim &#347;wi&#281;tym wiele z&#322;ego. 14Tutaj te&#380; ma pe&#322;nomocnictwo od arcykap&#322;an&#243;w, aby pojma&#263; wszystkich, kt&#243;rzy wzywaj&#261; Twojego imienia. 15Pan jednak powiedzia&#322; do niego: Id&#378;, gdy&#380; ten cz&#322;owiek jest moim wybranym naczyniem. On zaniesie moje imi&#281; przed pogan, kr&#243;l&#243;w i syn&#243;w Izraela. 16Ja sam poka&#380;&#281; mu, ile b&#281;dzie musia&#322; wycierpie&#263; dla mojego imienia. 17I Ananiasz poszed&#322;. Wszed&#322; do domu, w&#322;o&#380;y&#322; na Saula r&#281;ce i oznajmi&#322;: Saulu! Bracie! Przysy&#322;a mnie Pan, Jezus, Ten, kt&#243;ry ci si&#281; ukaza&#322; w czasie drogi. Przychodz&#281;, aby&#347; odzyska&#322; wzrok i zosta&#322; nape&#322;niony Duchem &#346;wi&#281;tym. 18Na te s&#322;owa Saulowi natychmiast opad&#322;y z oczu jakby &#322;uski. Odzyska&#322; wzrok, wsta&#322; i zosta&#322; ochrzczony. 19A po zjedzeniu posi&#322;ku powr&#243;ci&#322; do si&#322;.</div><div class="p">Po paru dniach przebywania z uczniami w Damaszku 20Saul zacz&#261;&#322; g&#322;osi&#263; Jezusa w synagogach. Utrzymywa&#322;, &#380;e to On jest Synem Boga. 21Wszyscy, kt&#243;rzy go s&#322;uchali, byli zdziwieni: Czy to nie ten cz&#322;owiek &#8212; pytali &#8212; wyst&#281;powa&#322; w Jerozolimie przeciwko ludziom wzywaj&#261;cym tego imienia? I czy nie przyszed&#322; po to, aby r&#243;wnie&#380; tutaj schwyta&#263; im podobnych i odprowadzi&#263; do arcykap&#322;an&#243;w? 22Saul tymczasem wyst&#281;powa&#322; coraz &#347;mielej. Wprawia&#322; w zak&#322;opotanie &#379;yd&#243;w mieszkaj&#261;cych w Damaszku, bo dowodzi&#322;, &#380;e Jezus jest Chrystusem. 23Tak min&#281;&#322;o wiele dni. W ko&#324;cu &#379;ydzi uknuli spisek, aby go zabi&#263;. 24Saul dowiedzia&#322; si&#281; jednak o tym. Chc&#261;c go w jaki&#347; spos&#243;b zg&#322;adzi&#263;, jego przeciwnicy dniem i noc&#261; strzegli nawet bram. 25Uczniowie jednak pomogli mu i pod os&#322;on&#261; nocy opu&#347;cili go w koszu przez mur.</div><div class="p"> 26Po przybyciu do Jerozolimy Saul stara&#322; si&#281; przy&#322;&#261;czy&#263; do uczni&#243;w. Wszyscy si&#281; go jednak bali. Nikt nie chcia&#322; uwierzy&#263;, &#380;e sta&#322; si&#281; uczniem. 27Dopiero Barnaba go przygarn&#261;&#322;. Zaprowadzi&#322; go do aposto&#322;&#243;w, opowiedzia&#322; im, jak to w drodze Saul zobaczy&#322; Pana, jak Pan do niego przem&#243;wi&#322; i jak w Damaszku &#347;mia&#322;o przemawia&#322; w imieniu Jezusa. 28W ten spos&#243;b Saul znalaz&#322; si&#281; w ich kr&#281;gu, porusza&#322; si&#281; swobodnie po Jerozolimie i odwa&#380;nie wyst&#281;powa&#322; w imieniu Pana. 29Rozprawia&#322; te&#380; z hellenistami, przekonuj&#261;c ich o swej racji. Oni jednak postanowili go zg&#322;adzi&#263;. 30Gdy bracia dowiedzieli si&#281; o tym, odprowadzili go do Cezarei, a stamt&#261;d wyprawili do Tarsu.</div><div class="p"> 31Dla ko&#347;cio&#322;a w ca&#322;ej Judei, Galilei i Samarii nasta&#322; czas pokoju. Wierz&#261;cy budowali si&#281; duchowo, &#380;yli w boja&#378;ni Pana, a dzi&#281;ki zach&#281;cie Ducha &#346;wi&#281;tego ich grono ros&#322;o liczebnie.</div><div class="s1">Piotr w Judei</div><div class="p"> 32Gdy Piotr odwiedza&#322; wszystkich, przyby&#322; r&#243;wnie&#380; do &#347;wi&#281;tych zamieszka&#322;ych w Liddzie. 33Tam natkn&#261;&#322; si&#281; na niejakiego Eneasza. Cz&#322;owiek ten by&#322; sparali&#380;owany. Przez osiem lat nie podnosi&#322; si&#281; z &#322;&#243;&#380;ka. 34Piotr zwr&#243;ci&#322; si&#281; do niego: Eneaszu, Jezus Chrystus ci&#281; uzdrawia. Wsta&#324;, zwi&#324; swoje pos&#322;anie. I Eneasz natychmiast wsta&#322;. 35Widzieli go wszyscy mieszka&#324;cy Liddy oraz Saronu, kt&#243;rzy te&#380; nawr&#243;cili si&#281; do Pana.</div><div class="p"> 36W Joppie natomiast mieszka&#322;a pewna uczennica, imieniem Tabita. W t&#322;umaczeniu na grecki znaczy to Dorkas. Wy&#347;wiadczy&#322;a ona innym wiele dobra i okaza&#322;a wiele mi&#322;osierdzia. 37W tych dniach zas&#322;ab&#322;a i umar&#322;a. Obmyto j&#261; wi&#281;c i z&#322;o&#380;ono w sali na pi&#281;trze. 38A poniewa&#380; Lidda le&#380;y blisko Joppy, uczniowie, gdy us&#322;yszeli, &#380;e Piotr przebywa tak blisko, wys&#322;ali do niego dw&#243;ch m&#281;&#380;czyzn z pro&#347;b&#261;: Przyjd&#378; do nas jak najpr&#281;dzej. 39Piotr przygotowa&#322; si&#281; wi&#281;c do drogi i wyruszy&#322; wraz z nimi. Gdy przyby&#322; na miejsce, zaprowadzili go do sali na pi&#281;trze, gdzie obst&#261;pi&#322;y go wszystkie wdowy. P&#322;aka&#322;y i pokazywa&#322;y mu suknie oraz p&#322;aszcze zrobione przez Dorkas, gdy jeszcze &#380;y&#322;a w&#347;r&#243;d nich. 40Wtedy Piotr usun&#261;&#322; wszystkich, pad&#322; na kolana, pomodli&#322; si&#281;, a nast&#281;pnie zwr&#243;ci&#322; si&#281; do cia&#322;a i powiedzia&#322;: Tabito, wsta&#324;! Ona za&#347; otworzy&#322;a oczy i &#8212; gdy zobaczy&#322;a Piotra &#8212; usiad&#322;a. 41W&#243;wczas Piotr poda&#322; jej r&#281;k&#281; i podni&#243;s&#322; j&#261;. Potem przywo&#322;a&#322; &#347;wi&#281;tych oraz wdowy i przedstawi&#322; j&#261; &#380;yw&#261;. 42Wie&#347;&#263; o tym roznios&#322;a si&#281; po ca&#322;ej Joppie i wielu uwierzy&#322;o w Pana. 43Piotr natomiast przez wiele jeszcze dni przebywa&#322; w Joppie, goszcz&#261;c u niejakiego Szymona, garbarza.</div>
 </div>
 </div>
</div>

Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej

Saul z kolei, wciąż owładnięty żądzą mordu w stosunku do uczniów Pańskich, przyszedł do arcykapłana i uprosił go o listy do synagog w Damaszku. Planował sprawdzić, czy są tam jacyś zwolennicy Drogi, mężczyźni lub kobiety. A jeśliby się okazało, że są, chciał takie osoby schwytać i sprowadzić do Jerozolimy. Gdy był w drodze do Damaszku i już zbliżał się do miasta, otoczyło go nagle światło pochodzące z nieba. Padając na ziemię, usłyszał głos: Saulu! Saulu! Dlaczego Mnie prześladujesz? Kim jesteś, Panie? — zapytał. Ja jestem Jezus — usłyszał — którego ty prześladujesz. Powstań jednak. Wejdź do miasta. Tam ci powiedzą, co masz robić. Mężczyźni, którzy towarzyszyli Saulowi w drodze, stanęli oniemiali. Słyszeli wprawdzie głos, ale nikogo nie dostrzegali. Saul podniósł się z ziemi, lecz gdy otworzył oczy, nic nie widział. Do Damaszku zatem prowadzili go za rękę. Tam przez trzy dni nic nie widział, nie jadł i nie pił.
W Damaszku natomiast mieszkał pewien uczeń. Miał na imię Ananiasz. Pan przemówił do niego w widzeniu: Ananiaszu! Jestem, Panie! — odpowiedział. Wstań! — polecił mu Pan. — Idź na ulicę Prostą i w domu Judy odszukaj człowieka o imieniu Saul. Pochodzi on z Tarsu. Właśnie się modli. W widzeniu zobaczył człowieka o imieniu Ananiasz, który wszedł, włożył na niego ręce, a on w ten sposób odzyskał wzrok. Ananiasz na to: Panie, od wielu ludzi słyszałem o tym człowieku. W Jerozolimie wyrządził on Twoim świętym wiele złego. Tutaj też ma pełnomocnictwo od arcykapłanów, aby pojmać wszystkich, którzy wzywają Twojego imienia. Pan jednak powiedział do niego: Idź, gdyż ten człowiek jest moim wybranym naczyniem. On zaniesie moje imię przed pogan, królów i synów Izraela. Ja sam pokażę mu, ile będzie musiał wycierpieć dla mojego imienia. I Ananiasz poszedł. Wszedł do domu, włożył na Saula ręce i oznajmił: Saulu! Bracie! Przysyła mnie Pan, Jezus, Ten, który ci się ukazał w czasie drogi. Przychodzę, abyś odzyskał wzrok i został napełniony Duchem Świętym. Na te słowa Saulowi natychmiast opadły z oczu jakby łuski. Odzyskał wzrok, wstał i został ochrzczony. A po zjedzeniu posiłku powrócił do sił.
Po paru dniach przebywania z uczniami w Damaszku Saul zaczął głosić Jezusa w synagogach. Utrzymywał, że to On jest Synem Boga. Wszyscy, którzy go słuchali, byli zdziwieni: Czy to nie ten człowiek — pytali — występował w Jerozolimie przeciwko ludziom wzywającym tego imienia? I czy nie przyszedł po to, aby również tutaj schwytać im podobnych i odprowadzić do arcykapłanów? Saul tymczasem występował coraz śmielej. Wprawiał w zakłopotanie Żydów mieszkających w Damaszku, bo dowodził, że Jezus jest Chrystusem. Tak minęło wiele dni. W końcu Żydzi uknuli spisek, aby go zabić. Saul dowiedział się jednak o tym. Chcąc go w jakiś sposób zgładzić, jego przeciwnicy dniem i nocą strzegli nawet bram. Uczniowie jednak pomogli mu i pod osłoną nocy opuścili go w koszu przez mur.
Po przybyciu do Jerozolimy Saul starał się przyłączyć do uczniów. Wszyscy się go jednak bali. Nikt nie chciał uwierzyć, że stał się uczniem. Dopiero Barnaba go przygarnął. Zaprowadził go do apostołów, opowiedział im, jak to w drodze Saul zobaczył Pana, jak Pan do niego przemówił i jak w Damaszku śmiało przemawiał w imieniu Jezusa. W ten sposób Saul znalazł się w ich kręgu, poruszał się swobodnie po Jerozolimie i odważnie występował w imieniu Pana. Rozprawiał też z hellenistami, przekonując ich o swej racji. Oni jednak postanowili go zgładzić. Gdy bracia dowiedzieli się o tym, odprowadzili go do Cezarei, a stamtąd wyprawili do Tarsu.
Dla kościoła w całej Judei, Galilei i Samarii nastał czas pokoju. Wierzący budowali się duchowo, żyli w bojaźni Pana, a dzięki zachęcie Ducha Świętego ich grono rosło liczebnie.

Gdy Piotr odwiedzał wszystkich, przybył również do świętych zamieszkałych w Liddzie. Tam natknął się na niejakiego Eneasza. Człowiek ten był sparaliżowany. Przez osiem lat nie podnosił się z łóżka. Piotr zwrócił się do niego: Eneaszu, Jezus Chrystus cię uzdrawia. Wstań, zwiń swoje posłanie. I Eneasz natychmiast wstał. Widzieli go wszyscy mieszkańcy Liddy oraz Saronu, którzy też nawrócili się do Pana.
W Joppie natomiast mieszkała pewna uczennica, imieniem Tabita. W tłumaczeniu na grecki znaczy to Dorkas. Wyświadczyła ona innym wiele dobra i okazała wiele miłosierdzia. W tych dniach zasłabła i umarła. Obmyto ją więc i złożono w sali na piętrze. A ponieważ Lidda leży blisko Joppy, uczniowie, gdy usłyszeli, że Piotr przebywa tak blisko, wysłali do niego dwóch mężczyzn z prośbą: Przyjdź do nas jak najprędzej. Piotr przygotował się więc do drogi i wyruszył wraz z nimi. Gdy przybył na miejsce, zaprowadzili go do sali na piętrze, gdzie obstąpiły go wszystkie wdowy. Płakały i pokazywały mu suknie oraz płaszcze zrobione przez Dorkas, gdy jeszcze żyła wśród nich. Wtedy Piotr usunął wszystkich, padł na kolana, pomodlił się, a następnie zwrócił się do ciała i powiedział: Tabito, wstań! Ona zaś otworzyła oczy i — gdy zobaczyła Piotra — usiadła. Wówczas Piotr podał jej rękę i podniósł ją. Potem przywołał świętych oraz wdowy i przedstawił ją żywą. Wieść o tym rozniosła się po całej Joppie i wielu uwierzyło w Pana. Piotr natomiast przez wiele jeszcze dni przebywał w Joppie, goszcząc u niejakiego Szymona, garbarza.

Dengarkan Dzieje Apostolskie 9