EFESIOS 5:21

Դու հավատո՞ւմ ես, որ աղոթքը կարող է օգնել մեզ մեր հոգսերն Աստծուն հանձնելու հարցում։ Չանհանգստանալ այն ամենի համար, ինչը մեր իշխանության տակ չէ, և կախված չէ մեր վերաբերմունքից ու անելիքներից։ Շատ կարևոր է մեր կյանքի համար Տեր Աստծո կամքին համահունչ՝ հստակ տեսիլք ունենալը: Եթե ցանկանում ես տեղեկանալ, թե ինչ է անհրաժեշտ որպեսզի Աստված լսի քո աղոթքը, ապա առաջարկում եմ ընթերցել այս ծրագիրը, որի թեման հենց այդ մասին է։

Օրհներգությունները, հոգևոր երգերն ու սաղմոսները մեր գոհության դրսևորումներն են առ Աստված: Մեր սրտից բխած հոգևոր երգն արդեն իսկ հոգևոր հաղթանակ է, քանի որ այն հեռացնում է մեզնից տրտունջն ու դժգոհությունը։ Հավատացյալի կյանքում աղոթքի դերը անփոխարինելի է։ Աղոթքը Արարիչ Աստծու հետ զրուցելու արտոնությունն է։ Աղոթի՛ր և վստահի՛ր Աստծուն։ Հավատացյալի կյանքում շատ կարևոր է աստվածավախությունը: Աստվածավախությունը Տեր Աստծու հետ մտերմության բանալին է։ Մեծագույն օրհնությունը, որ մարդը կարող է ընդունել Աստծուց, փրկության պարգևն է։ Քրիստոսով փրկություն ընդունելը մեզ դարձնում է Աստծու ընտանիքի անդամներ։

Աստվածաշնչում այն մարդկանց համար, որոնք իրենց կյանքի ճգնաժամային պահերին ապավինում են Աստծուն հրաշալի խոստումներ կան: Տիրոջն ապավինողները ապահովության մեջ են։ Նրանց կյանքում կա վստահություն, քանի որ ճանաչում են Աստծուն, գիտեն, որ Աստված կանգնած է Իր յուրաքանչյուր խոստման հետևում: Աստվածաշունչը զգուշացնում է, որ մենք չապավինենք մեր ըմբռնողությանը։ Տիրոջը հաճելի կյանքով ապրելու համար մենք նախ պետք է ճանաչենք Աստծու Խոսքը: Աստվածավախությունը մեծագույն օրհնություններ է բերում մարդու կյանքում: Այն Աստծու կամքին հնազանդության հիմքն է։

Իմաստությունը Տեր Աստծուն Աստվածաշնչի շնորհիվ ճանաչելն է և Նրա հանդեպ սուրբ երկյուղ ունենալը։ Մեղքը սիրելը, մեղքն արդարացնելը կամ այն թաքցնելն ու փայփայելը խոսում են Տիրոջ երկուղի բացակայության մասին։ Աստվածավախությունը կարևորագույն նախապայման է Տեր Աստծու խոստացած օրհնություններն ընդունելու համար։ Աստծուց երկյուղ ունեցող մարդը լցվում է Տիրոջ Խոսքի ու խոստումների հանդեպ վստահությամբ։ Աստվածավախությունը բխում է հավատքից և մարդու մեջ զարգացնում է Տեր Աստծու կամքի ու պատվիրանների հանդեպ հնազանդության վերաբերմունք, առանց որի չկա փրկություն: