Писмото на Римляните 3:25-26

Այս աշխարհում ամեն չար բան մեղքի հետևանք է։ Մենք միշտ ընտրության առաջ ենք՝ հավատանք Տեր Հիսուսի խոստումների՞ն, թե՞ տագնապի ու վախի մտքերին։ Տեր Հիսուս Քրիստոսի խաչելության, մահվան և հարության փաստը այն թանկ գինն էր, որ Աստված վճարեց յուրաքանչյուր մարդու ազատագրության և փրկության համար։ Տեր Հիսուսը հստակ սովորեցնում էր, որ Իրեն հավատացողը, թեկուզ և մահանա էլ, ապրելու է հավիտյան։ Տերը Ինքն է հարությունը և կյանքը։

Օրհներգությունները, հոգևոր երգերն ու սաղմոսները մեր գոհության դրսևորումներն են առ Աստված: Մեր սրտից բխած հոգևոր երգն արդեն իսկ հոգևոր հաղթանակ է, քանի որ այն հեռացնում է մեզնից տրտունջն ու դժգոհությունը։ Հավատացյալի կյանքում աղոթքի դերը անփոխարինելի է։ Աղոթքը Արարիչ Աստծու հետ զրուցելու արտոնությունն է։ Աղոթի՛ր և վստահի՛ր Աստծուն։ Հավատացյալի կյանքում շատ կարևոր է աստվածավախությունը: Աստվածավախությունը Տեր Աստծու հետ մտերմության բանալին է։ Մեծագույն օրհնությունը, որ մարդը կարող է ընդունել Աստծուց, փրկության պարգևն է։ Քրիստոսով փրկություն ընդունելը մեզ դարձնում է Աստծու ընտանիքի անդամներ։

Շնորհն Աստծու այն բարիքն է և օգնությունը, որը մենք չենք վաստակել և որին չենք արժանացել։ Աստծու շնորհը մարդու հանդեպ Տիրոջ սիրո ու կարեկցանքի դրսևորումն է։ Տեր Աստծու շնորհը մեզ վերականգնում է, երբ մենք կոտրված ու փշրված ենք, ամրացնում է, երբ մենք տկարացած ենք ու թուլացած և զորացնում է: Աստծու փրկարար շնորհը գործում է Նրա Հոգու միջոցով։ Առանց Սուրբ Հոգու հետ մտերմության մենք անկարող ենք լինելու ընդունել Տեր Աստծու գերբնական օգնությունը մեր կյանքերում։ Ապրե՛նք մեր Տիրոջ նման հեզ ու խոնարհ կյանքով, և Նրա շնորհը միշտ առատ կլինի մեր կյանքերում։