Vèsè popilè nan Bib la ki soti nan مَتّایِ انجیل 18

Pataje

چون اویا کی دو یا سه نفر می نام مرا جمَ بید، من اویا اوشانِ میان ایسام.»

بازم شمرأ گَم هر وقت دو نفر جه شُمان زمینِ سر اونچیِ واسی کی خوائیدی همدیگرِ مرا یکدیل بیبید می پئر کی آسمان درونِ اَشان ره انجام دئه.

عیسی ایتا کوجدانه زاکَ دوخواد و اَشان میان بپا بدَشت و بگفت: «حئیقتن، شمرأ گَم، تا وَنگردید و کوجی زاکانِ مانستن نیبید، هرگس آسمانِ پادشائی درون راه نخوائید یافتن.

پس، هر کی خودشَ اَ کوجی زاکِ مانستن خاکسار بُکونه، آسمانِ پادشائی درون پیله تر خوائه بوستن.

و هر کی اَ کوجی زاکِ مانستنَ می نامِ مرا قُبیل بُکونه، مَرا قُبیل بُکوده.»

حئیقتن، شمرأ گَم، هر چی زمین درون دَوَدید، آسمانِ درون دَوَسته بِه و هر چی زمین رو وازَ کونید، آسمان درون واز خوائه بوستن.

می آسمانی پئرم هر تا جه شیمی امرا هَطو رفتار خوائه کودن، اَگه شُمانم، شیمی برارَ دیلِ جا نبَخشید.»

«ولی هر کی باعث ببه ایتا جه اَ کوجدانه ئان، کی مَرا ایمان دَریدی تاشا خورید، اون ره بختر اَن بو کی ایتا پیله آسیاب سنگ خو گَردن دوَده و دریا جولفِ جا درون دیمیره!

چی خیال کونیدی؟ اَگه ایتا مردای صد تا گوسفند بدَره و ایتا جه اوشان اَویرَ بِه، مگه اُ نود و نه تا گوسفندَ کوهِ درون ننِه و اُ ایتا اَویرَ بوسته دُمبال نیشه؟