Vèsè popilè nan Bib la ki soti nan Rum 12

Pataje

Kowé aja mada rupa karo ndonya iki, nanging pada maliha awit sangka pikiranmu sing dianyarké, terus kowé bisa mbédakké endi sing dadi karepé Gusti Allah: Apa sing betyik, sing dadi kesenengan-Né lan sing sampurna.

Awit kuwi para sedulur, kanggo kabetyikané Gusti Allah, aku mituturi marang kowé, pada pasrahna badanmu kanggo kurban sing urip, sing sutyi lan sing dadi kesenengané Gusti Allah: Ya sing mengkono kuwi pangabektimu sing sejati.

Pada bungaha sak njeruhné pengarep-arep, sing sabar sak njeruhné kasusahan, mantepa enggonmu ndedonga!

Kowé aja nganti dikalahké karo sing ala, nanging sing ala kuwi kalahana karo kabetyikan.

Kowé pada trésna-tinrésnaa kaya sedulur, lan pada ndisik-disikana enggonmu ngekèki hurmat.

Trésna kuwi aja lamis! Pada sengita marang sing ala lan nglakonana penggawé betyik.

Sak bisa-bisané, yèn pantyèn gumantung marang kowé, uripa sing rukun karo wong kabèh.

Para sedulurku sing ditrésnani, kowé déwé aja nganti pada nibakké balesan, nanging perkara kuwi dipasrahké marang bebenduné Gusti Allah, awit ana tulisan, ngéné: “Balesan kuwi wewenang-Ku. Aku sing bakal mbaleské,” mengkono tembungé Gusti.

Sregepmu aja nganti kendo, rohmu murup-murupa, lan pada ngladènana marang Gusti.

Karo dasar kawelasan sing dikèkké marang aku, aku ngomong marang saben wong ing tengahmu: Aja pada mikirké perkara-perkara sing luwih duwur tenimbang sing pantes kok pikiraké, nanging enggonmu mikir kudu karo sak pantesé, terus kowé pada bisa ngwasani badanmu miturut ukurané pengandel, sing dikèkké karo Gusti Allah marang kowé déwé-déwé.

Aja mbales ala marang wong sing nggawé ala; pada nandangana apa sing betyik kanggo wong kabèh.

Pada nunggala ati ing sak njeruhné uripmu bebarengan; aja mikirké perkara sing duwur-duwur, nanging tujokna uripmu kanggo perkara-perkara sing prasaja. Aja keminter!

Nanging: “Yèn mungsuhmu kaliren, wènèhana mangan; yèn ngelak, wènèhana ngombé. Awit karo tyara mengkono kuwi, kowé nggawé wirangé, kaya waé numpuk mawa ing sirahé.”

Berkahana sapa sing nganiaya kowé, berkahana lan aja kok sepatani. Mèlua bungah karo wong sing bungah, lan nangisa karo wong sing nangis.

Pada mèlua nanggung kekurangané para wong sutyi lan pada ngekèki panginepan!

Awit pada kaya badan siji, kita pada nduwèni pérangané sing okèh, nanging ora kabèh pérangané kuwi nduwé penggawéan sing pada, mengkono uga kita iki, senajan okèh, pada dadi badan siji ing Kristus; nanging siji-sijiné kita pada dadi pérangané marang liyané.