Adnodau Beiblaidd Poblogaidd o انجیل مَتّی 26

بیدار وامانی و دعا بِکنی تَ تِی امتحان نِفتی. حکیکتاً که روح مُشتاکِه، ولی جسم جو اُشنی.»

بعد شُ آنایا گُت: «جونُم تا حَدّ مرگ غمگینه. اِکا وامانی و خاد ما بیدار بی.»

بعد عیسی هیلَی جلوتَه چو و لو شُ لِی زِمی نَه و اینا دعا اُشکِه: «اَی بای ما، اَگَه اَبِه بِهِر اِ پیالَه عذاب از ما بِگذَرِ، ولی بازَم خواستَهِ ما اَنجوم نِبِه بلکه خواستَهِ تو اَنجوم بِبِه.»

اَسِی که اِ خون مائِه که وَ آنا اِ عهد تازه‌وا مُهر اَکنام. خون ما لِتَه اَبِه تا گناهِی بُری از آدامیا بَخشِدَ بِبِه.

وَختی که خوراک شواَخَه عیسی نُنا شاسِه و بعد از شکر کِردَ، تِکَه اُشکِه و شُ شاگردیا دَ و اُشگُت: «بِگِری بِخری، اِ بَدن مائِه.»

بعد عیسی پیالَه‌وا شاسِه و بعد از شکر کِردَ شُ آنایا دَ و اُشگُت: «هَمَهِ شما از اِ واخری.

بعد عیسی اُ حَدِ شاگردیا آگِشت و اُشدی که آنایا خَتِستِت. پَ شُ پِطرُس گُت: «تُناشابو یَک ساعت خاد ما بیدار وامانی؟

اُ شما اَگام که، دِگَه از اِ ثَمَرَهِ انگورا آناخرام تا رازی که خاد شما تِی پادشاهِنِ بای آسِمونیم، تَزَش واخرام.»

پِطرُس حرفِی عیسی‌ئا شُ یاد اُمَ که شُ آنا گُتِستاد: «کَبل از بُنگ خروس، تو سه دَفَه اُ ما حاشا اَکنِش!» پِطرُس دَر چو و هار هار گِریخ اُشکِه.

آپابی، اُچِم. بِبِنی کسی که شَئِه اُ ما تحویل هادَ، اُندا.»

پَ عیسی شُ آنا گُت: «شمشیرُت تِی جاش هُنِس، اَسِی که هرکَه شمشیر بِکَشِه، وَ شمشیر هم کُشتَه اَبِه.