Adnodau Beiblaidd Poblogaidd o Rum 4

Senajan mengkono panjenengané tetep pertyaya marang perjanjiané Gusti Allah, tanpa mangga-mara sangka ora pertyayané, nanging piyambaké dikuwatké ing pertyayané lan ngluhurké Gusti Allah, karo kebak pengandel yèn Gusti Allah mesti kwasa mujutké apa sing wis dijanjèkké.

ya kaya sing ketulis, tembungé: “Kowé kuwi wis Tak tetepké dadi bapak kanggo sak kabèhé bangsa,” — ing ngarepé Gusti Allah sing dipertyaya, ya kuwi Gusti Allah sing nguripké wong mati lan sing karo tembungé nyiptaké apa sing ora ana dadi ana.

Ya kuwi Yésus sing wis dielungké awit sangka panerak kita, lan tangi menèh supaya kita pada dibeneraké.

Awit senajan ora ana dasaré pengarep-arep, senajan mengkono Abraham tetep nduwé pengarep-arep lan pertyaya yèn piyambaké bakal dadi bapak kanggo sak kabèhé bangsa, miturut apa sing wis diomongké: “Tyatyahé turunanmu bakal dadi semono akèhé.”

Mulané, kabeneran kuwi dilandesi karo pertyaya supaya netepi kawelasan, terus perjanjian kuwi ya kanggo tyedak turuné Abraham kabèh, ora mung sing urip miturut angger-anggeré Torèt waé, nanging uga sing pada urip miturut pertyayané Abraham. Awit Abraham kuwi bapa-leluhur kita kabèh,

“Rahayu wong sing pada dingapura paneraké, lan sing dosa-dosané ditutupi; rahayu wong sing kesalahané ora diitung karo Gusti Allah.”

Awit apa sing didunungké karo Kitab? Tembungé: “Abraham terus pertyaya marang Gusti Allah, lan ya bab kuwi sing ndadèkké piyambaké kepitung dadi bener karo Gusti Allah.”