Oblíbené biblické verše z Mga Panultihon 2

Kay ang  GINOO maoy naghatag ug kaalam. Kaniya usab naggikan ang kahibalo ug pagsabot.

Anak, dawata ug tipigi sa imong kasing-kasing ang akong mga gipanudlo ug mga sugo. Paminawa kon unsay makahatag ug kaalam ug pagsabot. Ug paningkamoti gayod nga makaangkon ka niini, nga daw sama nga nangita kag pilak o tinagong bahandi. Kon himuon mo kini, masayran mo kon unsa ang pagtahod sa GINOO, ug masabtan mo ang mahitungod sa Dios.

Gipanalipdan niya ang nagkinabuhing matarong, matinumanon, ug dili salawayon. Giandaman usab niya sila ug kadaogan.

Kay ang tawo nga nagkinabuhi sa ensakto ug dili salawayon padayon nga magpuyo dinhi sa atong yuta. Apan ang mga daotan ug maluibon abugon. Pang-ibton sila sama sa mga sagbot.

Ang kaalam maglikay usab kanimo sa babayeng daotan nga buot motintal kanimo pinaagi sa matam-is niyang mga pulong. Kining babayhana mibiya sa iyang bana nga iyang giminyoan sa batan-on pa siya; gikalimtan niya ang iyang saad sa Dios sa dihang gikasal siya.