Oblíbené biblické verše z Mataio 27

Sdílet

I te tolu i te afiafi, na kalaga leo lahi ai ia Iehu, “Eli, Eli, lama hapatani?” ko tona uiga, “Toku Atua, toku Atua, heā te kua kē tīakia ai au?”

Oi na haelua ai te kiepupuni i loto o te Mālumalu, mai luga ke pa ki lalo. Na lūlū foki te kelekele ma māvaevae nā papa, kua mātalatala ia gutu o tugamau, ma e tokalahi ia tagata o te Atua na feoti, kae kua toe fakatutū ki te ola.

Oi na toe kalaga leo lahi ai ia Iehu, ma na tō ai loa tana mānava.

I te kiteaga e te takitakikau o te toka helau fakatahi ma nā fitafita nae kilātou leoleoa ia Iehu, te mafuie ma iētahi mea na tutupu, oi na ofo lele ai kilātou ma lea vē, “E hako lava, ko te tagata tēnei ko te Ataliki o te Atua.”

Kua ta te itūlā e hefulu lua i te aoauli, oi na pōulitia uma ai te fenua kātoa ke pa ki te tolu i te afiafi.

“Ko heā la te tatau ke kō faia kia Iehu, tēia e takua ko te Mehia?” na fehili vēnā atu ia Pilato. Na tali mai kilātou, “Fakahātaulo te tino tēnā!” Kae kua fehili atu ia Pilato, “Aiheā, ko he holitūlāfono ā ta ia kua fai?” Oi na kāmata ai kua taukālalaga leo lahi kilātou: “Fakahātaulo te tino tēnā!”