Oblíbené biblické verše z Marcos 14

Sdílet

Miingon siya, “Amahan ko, mahimo mo ang tanan. Kuhaa kining kupa gikan kanako. Apan dili ang akong pagbuot maoy matuman kondili ang imo.”

Ug siya miingon kanila, “Pagtukaw ug pag-ampo aron dili kamo madaog sa panulay. Andam ang espiritu apan luya ang lawas.”

Ug timan-i kini: bisag asang dapita sa kalibotan iwali kining Maayong Balita, ang nahimo niining maong babaye hisgotan gayod aron paghandom kaniya.”

ug miingon siya kanila, “Dako kaayo ang akong kasubo nga halos ikamatay ko. Pabilin kamo dinhi ug pagtukaw.”

Samtang nangaon sila, mikuha si Jesus ug pan, nagpasalamat ug gipikaspikas niya kini ug gihatag ngadto sa iyang mga tinun-an. Miingon siya, “Kan-a ninyo kini. Kini mao ang akong lawas.”

Unya gikuha niya ang kupa ug gipasalamatan ang Dios. Gitunol niya kini kanila ug silang tanan nanginom niini. Miingon si Jesus, “Kini mao ang akong dugo nga giula alang sa daghan ug naglig-on sa kasabotan sa Dios.

Si Jesus miingon kanila, “Motalikod unya kamong tanan ug mamiya kanako kay ang kasulatan nag-ingon, ‘Patyon ko ang magbalantay ug magkatibulaag ang mga karnero.’

Bangon na kamo kay mangadto na kita. Tan-awa, ania na ang nagbudhi kanako!”

Miingon si Jesus kang Pedro, “Timan-i kini sa dili pa gani motuktugaok ang manok sa makaduha karong gabhiona, imo na akong ilimod sa makatulo.”