Versets bíblics populars de Lúcás 3

Comparteix

Anois, san am ar baisteadh na daoine uile, agus nuair a bhí Íosa é féin dʼéis a bhaistidh agus é ar an urnaí, osclaíodh flaitheas neimhe, agus thuirling an Spiorad Naomh air i riocht corportha, mar a bheadh colm ann, agus tháinig an glór ó neamh, “Is tú mo mhac ionúin; is leat atá mé sásta.”

thug Eoin freagra orthu uile go léir, “Ní bhímse do bhur mbaisteadh ach le huisce; ach tá sé ag teacht, an té is cumhachtaí i bhfad ná mise, nach fiú mé oiread agus iallacha a bhróg a scaoileadh; agus sin an té a dhéanfas bhur mbaisteadh leis an Spiorad Naomh agus le tine.

Tugaigí na torthaí is dual don aithrí, agus ná tosaígí ar a rá eadraibh féin, ‘Is é Abracham is athair dúinn’; mar táim á insint daoibh, go bhféadann Dia clann mhac Abrachaim a dhéanamh de na leaca cloiche seo.

Agus cheana féin tá an tua á leagan ar fhréamhacha na gcrann; agus níl crann nach dtugann dea-thoradh uaidh, nach mbeidh á ghearradh anuas, agus á chaitheamh isteach sa tine.”

Bhí sin mar atá scríofa i leabhar bhriathra Ísáia fáidh, “Glór an té a scairteas san fhásach: Ullmhaígí slí an Tiarna, déanaigí a chosáin díreach. Níl gleann nach líonfar, ná cnoc ná sliabh nach n‑ísleofar, ná cam nach ndíreofar, ná garbhshlí nach míneofar; agus níl duine ann nach bhfeicfidh slánú Dé.”