Versets bíblics populars de لوقایِ انجیل 12

Comparteix

پس شُمانم حاضیر بأسید، چونکی انسان پسر، هو وقتی خوائه اَمون کی اون رافا نیئید.»

پس بجای اون شُمان، اونِ پادشائی دُمبال بیبید، و همۀ اَشانم شمرأ فَدَه خوائه بوستن.

پس مردومِ بگفت: «واخُب بیبید و شمرأ حرص و طمع جا دور بدَرید، چونکی آدمی زندگی، به اونِ زیادی مال و منال داشتن نیه.»

چونکی هرجا کی شیمی گنج نئَه، شیمی دیلم اویا نئَه.

کیسه جه شُمان کی بتانه نیگرانی مرا، ایتا ذرِّه خو عُمرَ زیادَ کونه؟

بازون عیسی خو شاگردانِ بگفت: «پس شمرأ گَم، شیمی زیوَستنِ نیگران نیبید کی چی بُخورید، و نه نیگرانِ شیمی تَن کی چی دُکونید.

حتی تمان شیمی سر مو بیشمارده یه. پس نترسید، چونکی شیمی ارزش جه هیزاران چی چی نی ویشتره.»

«اَی کوچ گله، هراسان نیبید، چونکی شیمی پئرِ رضایت اَنه کی پادشائیَ شمرأ فَده.

کلاچانَ فندرید: نه کاریدی و نه بینیدی، نه تیلامبار دَریدی و نه کندوج؛ با اَن همه خُدا اوشان روزی فَدِه. و شُمان چَندَر با ارزشتر جه پَرنده ئانید!

پس اَنِ دُمبال نیبید کی چی بُخورید یا چی بُنوشید؛ اَشان واسی نیگران نیبید.

پس اَگه خُدا صارا واشَ کی ایمرو نئَه و فردا تُنور میان تَوَدَه به، اَطو پوشانه، چندر ویشتر شمرأ، اَی کم ایمانان!

هیچّی جخُفته نیه کی آشکار نبه و هیچّی جیگا بُخورده نیه کی بیده نبه.