بهتر بییه که از اَوِّل، صالحیِ راهِ نِشناسینه، تا اینکه بعد از بِشناسییِن، اون مِقدَّسِ حکمِ جِم که وِشونِ بِسپارِسه بَییه، رو بَردِگاردِنِن. این مَثِل اون چیِ خَوِری گَب زَنده که وِشونِ وِسه پیش بییَمو:
«سک شه لو بیاردهِ سَر بَرگِردِنه»،
و
« بَشُسه خی، تیلِ دِله غلت خارنه.»
