وِشون بِلَنِ صدایی هَمرا داد زووِنِه و گِتِنِه: «اِی خِداوند گه قادر و قدّوس و حَقی، تا کِی داوَری نَکِنّی و اَمِه خونی تقاصِ زَمینی مَردِنی جا نَئیرنی؟» و هر کِدیم از وِشونِه، اِسبی قَوا هادا بَوِه و وِشونِه بُتِه بَوِه گه اَقَدی ویشتَر آروم بَئیرین تا وِشونی همخِدمتِن و بِرارِنی تعداد گه قرارِ وِشونی تَرا بَکوشت بَوون، کامل بَوو.