«”هَین قومی وَر بور و بُو،
’حَیقَتاً شی گوشی هَمرا اِشنُنِنی، ولی هیچ وَخت نِفَهمِنِنی؛
حَیقَتاً شی چِشی هَمرا وینِنی، ولی هیچ وَخت دَرک نَکِنِنی.‘
چون هَین قومی دِل سنگ بَوِه،
وِشونی گوش سَتَل بَوِه،
و شی چِشِ دَوِسِّنِه،
نَکِنِه شی چِشی هَمرا بَوینِن،
و شی گوشی هَمرا بِشنُئِن،
و شی دِلی دِلِه بِفهمِن
و دَگِردِن و مِن وِشونِه شَفا هادِم.“