اینه وَسین، خودَم رِه لایق نِدانِسَّم تی وَرجه بیَم. فَقَط یه کَلَمِه باگو می پاکار شَفا گیرنِه. چونکه مَن خودَم فَرماندِه دارَم و سَربازانی هَم می دَسِّ جیر دارَم. ایتا رِه گونَم ”بوشو!“ شونِه، ایتا دیگَرِ گونَم ”بیِه!“ هَنه. می پاکارِ گونَم ”این كارِ هَکُن!“ اون این کارِ کانه.» عیسی وَختی اینه بِشنَوِسِّه، اونه گَبِ جی تَعَجِب هَکُردِه و جَماعَتی كه اونه دُمّالسَر هَنِه بان رِه بیِشیِه و باگوته: «شِمِره گونَم، اینجور ایمانی حَتّی اسراییلِ مَردُمانِ دِلِه هَم نَدییَم.»