Versets bíblics populars de Matvei 24

Comparteix

I ku paha sureneb, äjiden armastuz vilugandeb. No ken püžub vahvas lophusai, se päzub igähižehe eloho.

Nece hüvä vest՚ valdkundan polhe sanuškatas kaikjal mirus, todištuseks kaikile rahvahile, i vaiše siloi tuleb lop.»

Tö kulištat toran änid i vestid voinan polhe, no algat pöl՚gästugoi. Necile kaikele tarbiž olda, no nece völ ei linne lop.

Rahvaz libuškandeb tošt rahvast vaste, i ma mad vaste, i äjiš sijoiš linneb näl՚gäd, lendajid kibuid i manrehkaidusid. No nece kaik om vaiše kuti sündutandan kibuiden zavodind.

Taivaz i ma kadoba, no minun sanad ei kadogoi.

Äjad tuleba minun nimes i sanuba, miše hö oma minä. Hö sanuba: ‘Minä olen Messia’ i veba äi rahvast vigaha.

Siloi teid anttas mokita, teid rikoškatas, i kaik rahvahad kandaškandeba vihan teiden päle minun nimen tagut. Siloi äjad hül՚gäidaba uskondan, hö möškandeba toine tošt i kandaškandeba vihan toine toižen päle. Siloi tuleb äi tühjid sanankandajid, i hö veba äi rahvast vigaha.

Iisus sanui: «Olgat herkhil, miše niken ei veiži teid vigaha.

Sikš olgat tö-ki vaumhed: Mehen Poig tuleb ani sen aigan, konz tö et meletagoi-ki.»

Olgat herkhil, sikš ku tö et tekoi, miččel časul teiden Ižand tuleb.

No sidä päiväd i časud ei teda niken, ei taivhan angelad-ki, sen tedab vaiše minun Tat.

Ved՚ tuleb tühjid messioid i tühjid sanankandajid, i hö tegeškandeba surid tundmuztegoid i čudoid, miše veda, ku voiži, valitud-ki vigaha.

Muga kut oli Nojan päivil, muga linneb siloi-ki, konz Mehen Poig tuleb. Suren upotandan edel mehed söiba i joiba, naiba i andliba mehele ičeze tütrid sihe päivhäsai, kudambal Noi mäni surhe veneheze. Hö ei tednugoi nimidä, kuni sur՚ upotand ei tulend i ei upotand heid kaikid. Mugažo linneb, konz Mehen Poig tuleb.