پهتڕۆس وتی: “خهنهنیا، بۆچی شهیتان دڵی پڕكردوویت، تاكو درۆ لهگهڵ ڕووحی پارسا بكهیت و له نرخی زهوییهكه بهشێكی بشاریتهوه؟ ئهگهر بمایه بۆ خۆت نهدهمایهوه؟ كه فرۆشراش ههر له دهسهڵاتی خۆت نهبوو؟ ئیتر بۆچی ئهم كارهت خسته دڵت؟ تۆ درۆت لهگهڵ خهڵک نهكرد، بهڵكو لهگهڵ خودا”. كاتێ خهنهنیا ئهم قسهیهی بیست كهوت و مرد. ههموو ئهوانهی ئهمهیان بیست ترسێكی گهورهیان لێ نیشت.