Versets bíblics populars de لوکا 17

Comparteix

گڑا ایسّایا گۆن آ مردا گوَشت: ”پاد آ، برئو که تئیی ایمانا ترا دْراه کرتگ.“

تُرے رۆچے هپت رَندا گۆن تئو بدی بکنت و هپت رَندا تئیی گوَرا بیئیت و بگوَشیت که من پشۆمان آن، ببَکشی.“

چه آیان یکّێا وهدے دیست که نون دْراه آن، په بُرزتئواری هُدایا سَتا کنانا پِر ترّت و آتک، ایسّائے پادان کپت و شُگری گپت. آ نادراه سامِریے اَت.

چه وتی کار و کِردان هُژّار بێت. اگن تئیی برات گناهے کنت، آییا هکّل کن و اگن پشۆمان بوت، ببَکشی.

ایسّایا جُست کرت: ”زانا، هر دَهێن چه گَرّا دْراه نبوتنت؟ آ دگه نُهێن کجا اَنت؟

گوَشتی: ”اگن شمئے ایمان اَرزُنێئے کِساسا هم ببیت، شما تودئے اے درچکا هُکم داتَ کنێت که وتا چه بُنا بگوَج و برئو زِرئے تها برُد و بسَبز. گڑا درچک شمئے هُکما مَنّیت.

هرکَس که وتی ساهئے رَکّێنگئے رندا بیت، گاریَ دنت، و هرکَس که وتی ساها نَدرَ کنت، رَکّێنیتی.

ایسّایا گۆن وتی مُریدان گوَشت: ”گمراه کنۆکێن چیزّ مردمئے زندا الّما کاینت، بله بَژن و اَپسۆز په هماییا که دگران گمراهَ کنت. چه اے گوَنڈۆان یکّێا هم دێم په گناها برگئے بدلا شرتر همِش اِنت که گمراه کنۆکئے گُٹّا جنتری تاے ببندنت و دریایا چَگلی بدئینت.

هما ڈئولا که نوهئے زمانگا بوتگ، انسانئے چُکّئے زمانگا هم اَنچُشَ بیت. آ رۆچان مردم وَرد و نۆشا اَتنت، سانگ و سورا اَتنت و اے کاران تان هما رۆچا دزگٹّ اَتنت که نوه بۆجیگا سوار بوت. پدا توپّان آتک و سجّهێن مردمی گار و بێگواه کرتنت.