Популярни библейски стихове от Daniel 9

Споделяне

En mien Jebäd bekjand ekj de Sinden von mien Volkj. Ekj säd: HAR, du groota un staunenswieeta Gott, dee du dienen vesproaknen Bunt helst, daut du ons truhoatich Leew bewiesen woascht, wan wie die goot sent un diene Jebooten hoolen

Horch no waut wie sajen. Besee die onse Loag un kjikj no daut Wrak von eene Staut, dee dienen Nomen haft. Wie bäden wiels du soo jenstich best, un nich wiels wie daut met ons jerajcht sennen vedeent haben. HAR, horch. HAR vejeff ons. HAR, laj diene Haunt aun dit Woakj un lot daut nich lang dieren. Bewies diene Iea, ons Gott. Dise Staut un dit Volkj droagen dienen Nomen.

Ekj sad mie en Sakkjleeda un Ausch han, un funk aun to fausten un bäd iernstlich toom HARN, mienen Gott.

Du HAR, ons Gott, hast Jnod un vejefst wan wie uk sent jäajenaun jewast.

De Kjennich woat met väle Lenda eenen schwoaren Bunt moaken fa eene Wäakj von Joaren. En de Medd von de Tiet woat hee daut soo rombrinjen, daut de Opfa un de Gowen em Tempel opphieren woaren, un daut oppscheiselje Bilt woat däm Tempel en onieren brinjen bat Gott sien Jerecht äwa am kjemt.