Популярни библейски стихове от Josue 6

Споделяне

Unya ang GINOO miingon kang Josue, “Itugyan ko kaninyo ang Jerico ug ang hari niini lakip ang maisog nga mga sundalo.

Unya patingogon nilag dugay ang mga budyong. Inigkadungog ninyo niini, pasinggita ang tanang mga tawo ug unya mahugno ang kota nga naglibot sa siyudad. Ug ang tanan modali pagsulod sa siyudad.”

Ikaw ug ang imong mga sundalo magmartsa libot sa gawas sa siyudad makausa matag adlaw sulod sa unom ka adlaw.

Pito ka pari ang mag-una sa Sudlanan sa Kasabotan. Matag usa kanila magdalag budyong nga sungay sa laking karnero. Sa ikapitong adlaw, ikaw ug ang imong mga sundalo magmartsa libot sa gawas sa siyudad makapito uban sa mga pari nga magpatingog sa mga budyong nga sungay.

Gisirhan pag-ayo ang mga ganghaan sa Jerico aron dili makasulod ang mga Israelita. Walay makasulod o makagula sa siyudad.

Sa ikapitong paglibot nila, human patingoga sa mga pari ang mga budyong, giingnan ni Josue ang mga tawo, “Paninggit kamo kay gitugyan sa GINOO kaninyo ang siyudad!

Ang siyudad ug ang tanan nga anaa niini gihukman nga laglagon sa hingpit ingon nga halad ngadto sa GINOO. Mao lamay luwason si Rahab nga nagbaligya sa iyang dungog ug ang iyang panimalay tungod kay gitago man niya ang atong mga espiya.