РЫМЛЯНАЎ 7:4-12 - Параўнаць усе версіі

Гэтак і вы, браты мае, памерлі для закона Целам Хрыстовым, каб належаць Іншаму, Уваскрэсламу зь мёртвых, каб прынесьлі мы плод Богу. Бо, калі мы жылі целам, тады шалы грахоўныя, што выяўляюцца праз закон, дзейнічалі ў чэлесах нашых, каб прыносіць плод сьмерці; а цяпер, памершы для закона, якім былі зьвязаныя мы вызваліліся зь яго, каб служыць (Богу) на абнаўленьне ў духу, а не паводле старой літары. Што ж скажам? няўжо ад закона грэх? Зусім не; але я ня інакш спазнаў грэх, як праз закон, бо я не разумеў бы і жаданьня, калі б закон не ўказаў: не пажадай. Але грэх, узяўшы прычыну з запаведзі, абудзіў ува мне розныя жаданьні; бо без закона грэх мёртвы. Я жыў калісьці без закона; але калі прыйшла запаведзь, дык грэх ажыў, а я памёр; і такім чынам запаведзь на жыцьцё паслужылася мне на сьмерць, бо грэх, узяўшы прычыну з запаведзі, увёў мяне ў спакусу і забіў ёю. Таму закон сьвяты, і запаведзь сьвятая і праведная і добрая.

Гэтак і вы, браты мае, памерлі для Закону праз цела Хрыстовае, каб належаць вам другому, Які ўваскрошаны з мёртвых, каб даваць плод Богу. Бо калі мы былі ў целе, пакуты грахоў, якія [паўставалі] праз Закон, дзеялі ў членах вашых, каб даваць плод сьмерці. А цяпер мы вызваліліся ад Закону, якім былі зьвязаныя, памершы для яго, каб нам служыць у абнаўленьні духа, а ня ў старасьці літары. Дык што скажам? Ці Закон — грэх? Няхай ня станецца! Але я не зразумеў бы грэх, як толькі праз Закон, бо я ня ведаў бы пажаданьня, каб Закон не сказаў: «Не жадай». Але грэх, атрымаўшы нагоду праз прыказаньне, выклікаў у-ва мне ўсякае пажаданьне, бо без закону грэх мёртвы. Я жыў некалі без Закону, а калі прыйшло прыказаньне, грэх ажыў, а я памёр. І было знойдзена мною, што прыказаньне, якое на жыцьцё, яно на сьмерць, бо грэх, атрымаўшы нагоду праз прыказаньне, зьвёў мяне і забіў праз яго. Так што Закон сьвяты, і прыказаньне сьвятое, і праведнае, і добрае.