Папулярныя біблейскія вершы з Mga Taga-Roma 4

Падзяліцца

Wala gayod siya magduha-duha sa saad sa Dios, hinuon mituo siya niini. Busa gilig-on siya diha sa iyang pagtuo, ug gidayeg niya ang Dios tungod kay misalig gayod siya nga makahimo ang Dios pagtuman sa iyang gisaad.

Nag-ingon ang Kasulatan, “Gihimo ka nako nga amahan sa daghang nasod.” Busa sa atubangan sa Dios, siya atong amahan. Ug ang Dios nga gituohan ni Abraham mao usab ang Dios nga naghatag ug kinabuhi sa mga patay ug nagbuhat sa mga butang nga wala kaniadto.

Gipatay ang atong Ginoong Jesus tungod sa atong mga sala, ug gibanhaw siya aron pakamatarungon kita.

Bisan wala na gayoy paglaom nga mahimong amahan, nagtuo gihapon si Abraham nga tumanon sa Dios ang iyang gisaad kaniya nga siya mahimong amahan. Busa tungod sa iyang pagtuo, nahimo siyang amahan sa daghang nasod, sumala gayod sa giingon sa Dios kaniya.

Busa ang saad sa Dios gibasi sa pagtuo, aron mahimong gasa gikan sa Dios ug masiguro nga kini madawat sa tanang mga kaliwat ni Abraham, dili lamang sa mga Judio nga nasakop sa Kasugoan kondili sa mga dili Judio nga nagtuo usab sama kang Abraham. Kay si Abraham mao ang amahan sa tanan nga nagtuo, Judio man o dili.

Siya miingon: “Bulahan ang mga tawo kansang mga sala gipasaylo ug wala na hinumdomi sa Dios. Bulahan ang tawo kansang mga sala dili na isipon sa Ginoo batok kaniya.”

Nasayran nato kini tungod kay ang Kasulatan nag-ingon, “Mituo si Abraham sa Dios ug tungod sa iyang pagtuo gipakamatarong siya sa Dios.”