Папулярныя біблейскія вершы з Santiago 3

Падзяліцца

Apan kon aduna kitay kaalam nga gikan sa Dios, una sa tanan, putli ang atong kinabuhi, ug unya maabi-abihon kita, maaghop, maminaw sa katarungan, maluloy-on kaayo, maayo ang atong binuhatan, wala kitay pinalabi ug dili tigpakaaron-ingnon.

Aduna ba kaninyoy maalamon ug masinabuton? Ipakita niya kini pinaagi sa iyang maayo nga pagkinabuhi nga adunay pagpaubos. Ang tawo dili maalam kon dili siya mapainubsanon.

Ang tawo nga nagpugas ug kalinaw moani ug pagkamatarong ug maayo nga relasyon sa usag-usa.

Kay kon asa gani ang kasina ug pagkahakog atua usab ang kaguliyang ug ang tanang matang sa kadaotan.

Ang atong dila gigamit nato sa pagpasalamat sa atong Ginoo ug Amahan, apan mao usab ang atong gigamit sa pagtunglo sa atong isigka-tawo nga gilalang nga susama sa Dios. Pagpasalamat ug pagpangtunglo ang naggawas sa usa lang ka baba. Mga igsoon ko, dili kini angay mahitabo.

Ang dila sa tawo sama usab sa kalayo. Daghang daotan nga pulong ang mahaling sa dila, ug makaangin sa atong tibuok nga pagkatawo. Ang mga daotan nga pulong sa atong dila sama sa kalayo nga gikan sa impiyerno ug mao ang nagguba sa tibuok natong pagkinabuhi.

Apan wala gayoy tawo nga makapugong sa iyang dila. Ang dila daotan ug dili mapugngan, ug puno sa hilo nga makapatay.

Mga kaigsoonan ko, unta ang kadaghanan kaninyo dili mohandom nga mahimong magtutudlo, kay nasayran ninyo nga mas higpit ang paghukom sa Dios kanamo ingon nga mga magtutudlo.