Папулярныя біблейскія вершы з Mga Hebreohanon 13

Падзяліцца

Likayi ninyo ang paghigugma sa kuwarta ug pagkontento kamo sa unsa lay anaa kaninyo, tungod kay nag-ingon ang Dios, “Dili ko gayod kamo biyaan, ug dili ko gayod kamo pasagdan.”

Si Jesu-Cristo dili gayod mausab: siya mao gihapon kaniadto, karon, ug sa walay kataposan.

Busa magmaisog kita sa pag-ingon, “Ang Ginoo mao ang akong magtatabang, busa dili ako mahadlok. Unsa may mahimo sa tawo kanako?”

Ayaw kamo kalimot pagbuhat ug maayo, ug pagtinabangay kamo, kay mao kini ang mga halad nga makahatag ug kalipay sa Dios.

Busa maghalad kita kanunay sa mga pagdayeg ngadto sa Dios pinaagi kang Jesus. Kini mao ang mga halad nga pulong nga maggikan sa atong baba ug magpaila kon kinsa siya.

Ang kada usa kinahanglang maghatag ug bili sa kaminyoon. Busa dili gayod kamo manapaw tungod kay silotan sa Dios ang mga tawo nga nakighilawas gawas sa kaminyoon.

Ayaw ninyo kalimti ang pag-abiabi sa mga dumuduong. Adunay mga tawo kaniadto nga nagbuhat niana, ug wala sila masayod nga kadtong ilang mga bisita mga anghel diay.

Ug nag-ampo usab ako sa Dios alang kaninyo, sa Dios nga naghatag ug kalinaw. Siya ang nagbanhaw sa atong Ginoong Jesus, nga mao ang Makagagahom nga Magbalantay kanato ingon nga iyang mga karnero. Kay pinaagi sa iyang dugo gipalig-on niya ang walay kataposan nga kasabotan. Hinaut nga ihatag sa Dios kaninyo ang tanan ninyo nga mga kinahanglanon aron mahimo ninyo ang iyang kabubut-on. Ug hinaut nga pinaagi kang Jesu-Cristo buhaton niya kanato ang iyang gusto. Dayegon nato siya sa walay kataposan. Amen.