Папулярныя біблейскія вершы з Mga Hebreohanon 10

Падзяліцца

Dili gayod nato undangon ang atong nabatasan nga panagtigom, sama sa gibuhat sa uban, kondili magdinasigay kita sa usag-usa, ilabina gayod karon nga makita na nato nga haduol na ang pagbalik sa Ginoo.

Ug paningkamotan ta nga mapukaw ang pagbati sa kada usa nga mahigugma sa iyang isigka-tawo ug maghimog maayo.

Magmahugtanon kita sa atong paglaom ug dili kita magduha-duha, tungod kay ang Dios nga nagsaad masaligan gayod sa pagtuman sa iyang mga gisaad kanato.

Kinahanglan nga magmainantuson kamo aron matuman ninyo ang kabubut-on sa Dios ug madawat ninyo ang iyang gisaad.

Busa, sa kinasing-kasing gayod ug sa walay pagduha-duha moduol kita sa Dios. Kay nasayran nato nga gihinloan na ang atong mga kasing-kasing gikan sa atong sad-an nga konsensya pinaagi sa dugo ni Jesus, ug ang atong lawas nahugasan na sa hinlo nga tubig.

Busa ayaw ninyo wad-a ang inyong pagsalig sa Dios, kay aduna kini dako nga balos alang kaninyo.

Kay kon nakahibalo na kita sa kamatuoran apan padayon pa gihapon kita sa pagpakasala, wala nay halad nga mahimong ihalad aron mapasaylo ang atong mga sala. Ang tawo nga nagpakasala nagpaabot na lang sa makahahadlok nga paghukom ug sa nagdilaab nga kalayo nga giandam sa Dios alang sa mga misupak.