Папулярныя біблейскія вершы з Mareka 4

Падзяліцца

Jesu a zuha, mi a kalimela moya, a li, “Kuza!” Ni kwa mandinda a li, “Ombela!” Moya wa kuza, mi kwa ombela hahulu. Cwale Jesu a li kwa balutiwa ba hae, “Mu sabiswa kiñi? Kikabakalañi ha mu si na tumelo?”

Bona ba saba hahulu, mi ba bulelisana, ba li, “Kanti yo, ki mañi, ya li moya ni mandinda kaufela za mu utwa?”

Jesu n'a li kwa litusi la kwa mulaho, a samile fa musamo, a lobezi. Balutiwa kiha ba mu zusa, ba li, “Muluti, kiñi ha u sa bilaeli niha lu bata ku shwa!”

Jesu a ba bulelela hape, a li, “Mu teeleze ka tokomelo se mu utwa! Milao ye mu sebelisa ha mu atula ba bañwi, ni Mulimu u ta i sebelisa ku mina, ka tata mane ni ku fita h'a ka mi atula.

Hape Jesu a li, “Mubuso wa Mulimu u swana ni mo i bonahalela peu y'a cezi mutu mwa simu ya hae. Mutu yo, nih'a lobezi busihu kapa nih'a ka tona musihali, peu yona i sweli ya mela ni ku hula a sa zibi.

Ya na ni lizebe, a utwe!”