Папулярныя біблейскія вершы з Marcus 13

Падзяліцца

Agus biaiḋ fúaṫ ag gaċ uile ḋuine ḋáoiḃ ar son manmaso: aċd giḋ bé anfus go búan go deireaḋ, as é ṡlánéoċar.

Féuċuiḋ, déanuiḋ faire agus urnuiġe: oir ní ḃfuil a ḟios agaiḃ gá tráṫ ṫiocfas a naimsir úd.

Agus an tan ḃéuruid síad a láiṁ, agus ṫaḃrid súas siḃ, na bioḋ na roċás oruiḃ roiṁe láíṁ créd a déurṫáoi, agus ná smúainiḋ air: aċd giḋ bé ní do ḃéarṫar ar a núairsin díḃ, abruiḋ é: oír ní siḃsi laḃrus, aċd an Spiorad Náoṁ.

Raċuiḋ neaṁ agus talaṁ ṫort: aċd ní raċaid mo ḃríaṫrasa ṫort go bráṫ.

Aċd ni ḃfuil fios an láoi úd, ná na húaire ag neaċ ar biṫ, ná fós, ag na haingliḃ a tá ar neaṁ, ná ag an Mac, aċd ag a Naṫair.

Aċd an tan do ċluinfiḋe coguiḋ agus túarasgḃála cogṫaḋ, ná bíoḋ trioblóid aruiḃ: óir is éigin íad so do ṫeaċd: aċd ní deireaḋ é fós.

Ar a naḋḃarsin déannuiḋsi fáire: (oír ní ḃfuil a ḋios aguiḃ gá ham ṫiocfas fear an tiġe, an tráṫ nóna, nó a meaḋón oiḋċe, nó a ngairm an ċoiliġ, nó air maidin:) Deagla ar dteaċd go hobann dó go ḃfuiġeaḋ sé siḃsi ḃar gcodlaḋ. Agus na neiṫe a deirim riḃsi a deirím ré a nuile ḋuine iád: Déuniḋ faire.

Oír éiréoċuiḋ cineaḋ a naġaiḋ ciniḋ, agus ríoġaċd a naġaiḋ ríoġaċda: agus bíaiḋ criṫ talṁan a nionaduiḃ iomḋa, agus biáiḋ gorta agus buáiḋreaḋ ann: ag so tosaċ aṁgar.

Agus is éigin an soisgéul do ṡeanmóir do na huile ċineaḋaċuiḃ ar tús.

Oír tiucfuid mórán am ainmsi, ag ráḋ, Gur misi é; agus meallfuid mórán.

Aċd taḃruiḋsi ḃur naire riḃ féin: óir béuruid síad siḃ a láṫair coiṁṫionól; sgiúrsfuiḋear sna sinagogiḃ siḃ: agus béarṫar siḃ a ḃfíaḋnuisi úaċdaran agus ríoġ ar mo ṡonsa mar ḟíaḋnuisi ḋóiḃ.

Oír éiréoċuid Críosdanna fallsa agus faiḋe fallsa, agus do ḋéunuid coṁarṫuiḋe agus míorṁuile, do ṁeallaḋ, na ndáoine toġṫa féin, dá maḋ éidir é.

Aċd ann sna laéṫiḃsin, tar éis a náṁġair úd, dorċóċṫar an ġrían, agus ní ṫioḃra an ġealaċ a soillso féin úaiṫe. Agus tuitfid réultanna neiṁe, agus béid na cuṁaċda a tá ann sna neaṁaiḃ ar criṫ.