Папулярныя біблейскія вершы з Marcus 10

Падзяліцца

Oír ní ṫáinic Mac an duine ionnas go ndéantuiġ seirḃís dó, aċd do ḋéanaṁ seirḃísi, agus do ṫaḃairt a anma féin mar éiric ar son ṁórain.

Agus ar ḃféuċuin Díosa orrṫa a duḃairt sé, Ní ḃfuil so air ċumas do ḋáoiniḃ, aċd a tá sé ar ċumas do Ḋía: óir a táid na huile neiṫe soiḋéunta do Ḋía.

Agus a duḃairt Iósa ris, Imṫiġ; do ṡlánuiġ do ċreideaṁ ṫú. Agus ar an mball fuair sé a raḋarc, agus do lean sé Iósa sa tsliġe.

Ar a naḋḃarsin giḋ bé ní do ċeangail Día ré ċéile, na sgáoileaḋ duine é.

Aċd ar ḃféuċain Díosa air, tug sé graḋ ḋó, agus a duḃairt sé ris, A tá én ní duireasḃuiḋ ort: imṫiġ, reac a ḃfuil agad, agus taḃair do na boċdaiḃ, agus do ġéuḃa tú cisde ar neaṁ: agus tárr, tóg do ċros, agus lean misi.

Agus ar ḃfreagra Díosa a duḃairt sé ris, Créud is mían leaċd misi do ḋéunaṁ ḋuit? Aċd a duḃairt an dall ris, A ṁaiġisdir, mo raḋarc aiseag ḋaṁ.

Aċd ċeana ní mar sin ḃías sé eadruiḃsi: aċd giḋ bé lé nab mian ḃeiṫ na ḋuine ṁór ḃur meásgsa, bíaiḋ sé na óglaċ aguiḃ.

A deirim riḃ go fírinneaċ, giḋ bé naċ géuḃa rioġaċd Dé ċuige mar leanaḃ, naċ raċa sé a sdeaċ go braṫ innti.

Aċd a táid móran ar tus ḃías fá ḋeireaḋ; agus ar deireaḋ ḃias ar tús.

Giḋeaḋ ó ṫósaċ an ċruṫaiġṫe fear agus bean do rinne Día íad. Ar a naḋḃarsin fúicfiḋ neaċ a aṫair agus a ṁaṫair, agus ceangalfuiġ sé ḋa ṁnaoi; Agus béid a ráon na náoin ḟéoil: ionnas naċ días íad as sin a maċ, aċd éin ḟéoil aṁáin.