Папулярныя біблейскія вершы з Marcu 7

Падзяліцца

Cã di nãuntru, va s-dzãcã dit inima a-omlui es minduirili arali, ncãlcarea a curuniljei, furãrili, vãtãmãrili, putãnsirili, mãniili, ruteatsili, arãdearili, arushinarea, pizma, blãstemlu, pirifanea, hãzãmãrili. Tuti atseali arali es di nãuntru sh-u lãvushescu omlu.”

Nu ari tsiva di nafoarã a omlui, tsi intrãnda tu nãsu s-u lãvusheascã, aljumtrea, suntu atseali lucri tsi easã di la nãsu tsi u lãvushescu.”

Ma elu apãndisinda lã dzãsi a lor: “Ghini prufitipsi Isaia trã voi, ipucrits, ashã cum easti scriatã: ‘Aestu popul cu budzãli mi tinjiseashti, ma inima-a lor easti diparti di mini.

Ma digeaba mi alãvdats, nvitsãnda unã nvitsãturã tsi easti unã Dimãndãciunji umineascã.’

Alãsãnda di unã parti ordinlu al Dumnidzãu, ma tsãnets adetsili a oaminjlor, aspilarea a pocilor sh-a cupilor, shi fãtsets multi alti ahtãri lucri.”