Папулярныя біблейскія вершы з Ioan 3

Падзяліцца

Cã Dumnidzãlu u vru ahãntu multu lumea, cãt deadi Hiljilu a lui singur-amintat, tsi caitsido tsi pistipseashti tu nãsu nu va s-chearã, ma va aibã banã eternã.

Cã Dumnidzãlu nu lu pitricu Hiljilu a lui tu lumi tra s-giudicã lumea, ma tsi lumea s-ascapã prit nãsu.

Isusul lji-apãndisi: “Dealihea ma tsã dzãc, cã macã vãrã nu va si s-amintã nãpoi, elu nu poati s-u veadã amirãriljea a Dumnidzãlui.”

Atsel tsi pistipseashti tu nãsu, nu s-giudicã, ma atsel tsi nu pistipseashti, tora easti giudicat, cã nu ari pistipsitã tu numa a Hiljilui singur-amintat a Dumnidzãlui.

Ma giudicata easti aestã: Lunjina vini tu lumi, ma oaminjlji vrurã scutidlu ma multu dicãt lunjina, cã faptili a lor eara anapudi.

Elu prindi s-creascã, iarã mini s-mi njicuredz.

Cã caitsido tsi fatsi lucri arali aurãshti lunjina sh-nu yini la lunjina, tra s-nu s-aspunã faptili a lui.

Atsel tsi pistipseashti tu Hiljilu ari banã eternã, ma atsel tsi arniseashti s-ascultã Hiljilu nu va veadã banã, ma nãrirea a Dumnidzãlui armãni pri nãsu.”

Sh-ashã cum Moisiul u alinã nãpãrtica tu irnjii, ashãtsi prindi si s-analtsã nsus Hiljilu a Omlui

Tatãl lu va Hiljilu sh-tuti lji-li deadi tu mãnã.