Папулярныя біблейскія вершы з Nehemeia 9

Ond roedd ein hynafiaid yn falch ac ystyfnig, a wnaethon nhw ddim gwrando ar dy orchmynion di. Gwrthodon nhw wrando, ac anghofio’r gwyrthiau roeddet ti wedi’u gwneud yn eu plith nhw. Dyma nhw’n gwrthryfela, a dewis arweinydd i’w harwain nhw yn ôl i’r Aifft. Ond rwyt ti’n Dduw sydd yn maddau, rwyt ti mor garedig a thrugarog, mor amyneddgar ac mor anhygoel o hael! Wnest ti ddim hyd yn oed troi cefn arnyn nhw

Ti ydy’r ARGLWYDD, a dim ond ti. Ti wnaeth greu yr awyr, y gofod a’r holl sêr; y ddaear a phopeth sydd arni, a’r moroedd a phopeth sydd ynddynt. Ti sydd yn cynnal y cwbl, ac mae tyrfa’r nefoedd yn plygu o dy flaen di.

Am dy fod ti mor drugarog, wnest ti ddim troi cefn arnyn nhw yn yr anialwch. Roedd y golofn o niwl yn dal i’w harwain yn y dydd, a’r golofn dân yn dal i oleuo’r ffordd iddyn nhw yn y nos. Dyma ti’n rhoi dy ysbryd da i’w dysgu nhw. Wnest ti ddim stopio rhoi manna iddyn nhw i’w fwyta, a dal i roi dŵr i dorri eu syched. Dyma ti’n eu cynnal nhw am bedwar deg mlynedd. Er eu bod yn yr anialwch, doedden nhw’n brin o ddim; wnaeth eu dillad ddim treulio, a’u traed ddim chwyddo.