Папулярныя біблейскія вершы з PURWAKANING DADI 27

Падзяліцца

Ida Sang Hyang Widi Wasa lakar maicain cening damuh uli langite muah tanah-tanah lemek di gumine, muah gandum lan anggur kanti maliah-liah. Parabangsane lakar pada nungkul teken cening, muah suku-suku bangsane lakar pada nengkluk teken cening. Cening lakar dadi pamekel nyaman ceninge, tur parapianak memen ceninge lakar pada nengkluk teken cening. Nyenja ane nemah cening ia lakar kena temah, muah nyen ane ngamertanin cening, ia lakar kamertanin.”

Atur Dane Esau: “Boyake sampun anut pisan ipun mawasta Yakub, santukan sampun pingkalih ipun melog-melog titiang. Wewenang titiange dados anak pinih kelih sampun rampas ipun, tur sane mangkin merta sane patut katiba ring titiang taler malih rampas ipun.” Dane malih nglanturang matur: “Punapike aji nenten madue merta tiosan sane patut lungsur titiang?”

Dane Ishak, raris ngandika sapuniki: “Tongos ceninge madunungan lakar joh uli tanah-tanahe ane lemek, muah joh uli damuhe ane uli di langite. Cening lakar idup ulihan pedang ceninge, tur cening lakar dadi panjak adin ceninge. Nanging mani wekas lakar kasidan, yen cening sarat mapakibeh, cening lakar prasida ngentungang tetegenan ceninge ento uli baong ceninge.”

Atur Dane Esau ring ajin danene: “Inggih aji, wantah asiki kewantenke aji madue merta? Inggih aji, ledang aji taler ngamertanin titiang!” Irika Dane Esau raris nangis gerong-gerong.