Папулярныя біблейскія вершы з HABACUC 3

Падзяліцца

Bisan ang higuera indi magpamulak, ukon walay bunga sa mga uvas; ang patubas sang olivo mawad-an, kag ang mga latagon indi magpatubas sing kalan-on, ang panong mapapas sa toril kag walay kabakahan sa mga palasudlan, apang ako magakasadya sa GINOO, magakalipay ako sa Dios sang akon kaluwasan.

Ang DIOS, ang Ginoo, amo ang akon kusug; ginahimo niya ang akon mga tiil subong sang iya sang mga usa, palakton niya ako sa akon mataas nga mga duug. Sa pangulo nga manuglanton: sa akon mga tulunggon nga may cuerdas.

O GINOO, nabatian ko ang sugid nahanungud sa imo, kag sang imo buluhaton, O GINOO, nahadluk ako. Buhi-a ini sa tunga sang katuigan; sa tunga sang katuigan ipakilala ini, sa kasingkal dumduma ang kalooy.