Папулярныя біблейскія вершы з GENESIS 26

Падзяліцца

Panlugayaw ka sa sining duta, kag magaupud ako sa imo, kag magapakamaayo sa imo; kay sa imo kag sa imo mga kaliwatan ihatag ko ini tanan nga duta, kag tumanon ko ang sumpa nga ginsumpa ko kay Abraham nga imo amay.

Pabuaron ko ang imo mga kaliwatan subong sang kabitoonan sang langit, kag magahatag sa imo mga kaliwatan sini tanan nga duta; kag ang tanan nga pungsud sang duta pakamaayohon paagi sa imo mga kaliwatan: bangud nga nagtuman si Abraham sa akon tingug kag nagbantay sang akon tinulin, sang akon mga sogo, sang akon mga palatukuran, kag sang akon mga kasogoan.”

Kag naghalin sia gikan didto kag nagkutkut sing isa pa ka bobon, kag wala sila magsuay nahanungud sina; kag ginhingalanan niya ini Rehobot, nga nagasiling, “Kay karon ang GINOO naghatag sa aton sing duug, kag magmabungahon kita sa duta.”

Kag ang GINOO nagpahayag sa iya, kag nagsiling, “Dili ka magdolhog sa Egipto; puyo ka sa duta nga isiling ko sa imo.

Gani nagpatindug sia didto sing halaran kag nagpanawag sa ngalan sang GINOO, kag nagpatindug sang iya layanglayang didto. Kag ang mga alagad ni Isaac nagkutkut didto sing isa ka bobon.