Папулярныя біблейскія вершы з Exodo 32

Падзяліцца

Sa pagkamatikod sa mga tawo nga si Moises dugay nga wala molugsong gikan sa bukid, miadto sila kang Aaron ug miingon kaniya, “Hala, buhati kamig usa ka dios nga maoy mangulo kanato kay wala kita masayod unsay nahitabo niining tawo nga ginganlag Moises nga maoy nangulo kanato sa paggawas sa Ehipto.”

Miingon ang GINOO kang Moises, “Lakaw, pagdalig lugsong kay ang imong katawhan nga gipagawas mo sa Ehipto nagpakasala. Dali ra silang mitipas sa dalan nga gipasubay ko kanila. Naghimo sila ug usa ka nating baka sa tinunaw nga bulawan ug gisimba nila kini ug naghalad usab silag mga sakripisyo alang niini. Miingon sila, ‘Israel, mao kini ang atong dios nga nagkuha kanato sa Ehipto.’”

Sa pagkakita ni Aaron niini, nagtukod siyag usa ka halaran sa atubangan sa nating baka nga bulawan. Unya nagpahibalo siya sa pag-ingon, “Ugma adunay kasaulogan aron sa pagpasidungog sa GINOO.” Sayo sa pagkasunod buntag naghalad silag mga mananap nga gisunog ug naghalad silag mga mananap alang sa halad sa pakigdait. Nanglingkod ang katawhan, nag-inom ug nangaon ug unya nagpatuyang sila sa kahilayan.

Pagkasunod adlaw si Moises miingon sa katawhan, “Nakahimo kamog makalilisang nga sala. Apan karon, motungas ako sa bukid ngadto sa GINOO, basin pag madani ko siya sa pagpasaylo sa inyong sala.”