Gewilde Bybelverse vanaf نامَه غلاطِنیا 4

اَسِی که شما پُسیا هی، خدا روح پُسُش تِی دلیامو اُشفِرِستَدِ که جار اَزاد «اَبّا! با!» پَ دِگَه غُلوم نِهِش، بلکه پُسِش؛ و اَگَه پُسِش، پَ خدا وارث اُشکِردِستِش.

ولی وَختی مِ زَمون معین بُدَه‌وا، کامل رَسی، خدا پُسُش اُشفِرِستَ که از زنی اُ دنیا اُمَ و زِرِ شریعت اُ دنیا اُمَ، تا آزادِنِ آنایایی که زِرِ شریعت هادِت بِخِلِه، تَ اینایی اَما تِی مَکام پُسیا حَک فرزندخوندگی نصیبمو بِبِه.

ولی اَلَه که اُ خدا اَشناسی یا بِهتَه بِگام خدا تواَشناسِه، چینا تاشابِه دَفَیدو اُ طرف اصول ابتدائِنِ سُست و بی‌ارزش اِ دُنیَه‌وا واگَردی؟ شما تُئِه دَفَیدو غُلوم آنایا بِبی؟