Gewilde Bybelverse vanaf کَرِی حَوارِنیا 17

تا آدامیا اَزدُمبالَهِ خدا بِت، شایدَم شُزدُم بِگَردِت و اُشواجُرِت، با اِکِه خدا از هیچ‌یَک از اَما دور نی.

آنا اُ آدامِی هَمَهِ ملتیا از یَک آدام شُ وجود اَئو تا لِی کُل زِمی زندگی بِکنِت؛ آنا، زَمونِی از کَبل تعیین بُدَه‌وا و مِ جَی که باید زندگی بِکنِتا معین اُشکِه،

«خدایی که دنیا و هرچی که شُ تِکِ نَک اُشکِه، صاحب آسِمو و زِمیه و تِک معبدِی که وَ دست آدامیا نَک اَبِه زندگی ناکو.

اَسِی که آنا یَک رازیا معین اُشکِردِ که تِی مِ رازا اُ واسطَهِ مردی که انتخاب اُشکِردِ، دنیائا عادلانَه حُکم اَکو، و خاد زندَه آکِردَهِ مِ آداما از مُردَیّا، اُ هَمَه در اِ موردا اطمینان اُشدَدِ.»

«پَ اَسِی که از نَسل خدا هِم، وَلم نی اینا فکر بِکنِم که ذات الهی چُن بُتی از طِلا یا نُکرَه یا سنگیه که آدامیا وَ هنر و تصورشو نَک شُکِردِ.