मत्ती 25
25
मराजे दा एन्तजार करदी दस कुंआरियें दी मसाल
1ओस बेलै सोर्ग दा राज उनै दस कवारियें आला लेखा ओग जेड़ीयां अपनीयां मशालां लेईयै मराजे कन्ने पेंट करने गी निकलीयां। 2उंदेचा पंज्ज मुर्ख ते पंज्ज समझदार थीयां। 3मुर्खें अपनी मशालां तां लेतीयां, लेकन अपने कन्ने तेल नेई लेता; 4लेकन समझदारें अपनी मशालें दे कन्ने अपनी कुप्पियें च तेल बी परी लेता। 5जेसलै मराजे दे ओंने गी देर ओई, तां ओ सारीयां सौनें गी झपकियाँ लैंन लगियाँ ते सेई गेईयां।
6अध्दी राती शोर मचया; के दिखो, मराज अवै करदा ऐ! ओस कन्ने पेंट करने गी चलो। 7ओस बेलै सारीयां कवारियां उठीयै अपनीयां मशालां ठीक करना लगियाँ। 8ते मुर्खें समझदारें गी आखया, अपने तेल बिचा असेंगी बी केश तेल दियो, किके साड़ीयां मशालां हिस्सला दियां न। 9लेकन समझदार कवारियें जबाब दित्ता, जेकर ए साड़े ते थुआड़े आसतै पूरा नेई उवै; ठीक गल तां ए ऐ के तोस बेचने आलें दे कोल जाईयै अपने आसतै मुल्लें लेई लिओ। 10जेसलै ओ मुल्लें लेने गी जा करदी हियां तां उसै बेलै मराज आई पूज्या, ते जेड़ीयां तयार हियां, ओ ओदे कन्ने विहा आलें कर च चली गेईयां ते दरबाजा बंद करी दित्ता गीया। 11एस दे बाद दुईयां कवारियां बी आईयै आखन लगियाँ, ए स्वामी, ए स्वामी, साड़े आसतै दरबाजा खोली दे! 12ओसने जबाब दित्ता, आऊँ थुआड़े कन्ने सच आखना ऐं, के आऊँ तुसेंगी नेई जानदा। 13एसकरी बिजे दे रवो, किके तोस नेई ओस देन गी जांनदे ओ, नेई ओस घड़ी गी।
तरें दासें दी मसाल
14किके ए ओस मनुक्ख आला लेखा आलत ऐ जेस ने परदेस जंदे पक्त अपने दासें गी बलाईयै अपनी जाजास्त उनेंगी सौंपी दित्ती। 15ओसने एक गी पंज्ज तोड़े, दुए गी दाऊँ, ते त्रिये गी एक#25:15 एक तोड़ा 15 साले दी कमाई दे बराबर; मतलब अर एक गी ओसदी थबीक दे मताबक दिता, ते ओस बेलै ओ परदेस चली गीया। 16ओस बेलै, जिसी पंज्ज तोड़े मिले दे हे, ओसने फोरन जाईयै उंदे कन्ने लैंन देन कित्ता, ते पंज्ज तोड़े ओर कमाए। 17इसै तरीके जिसी दाऊँ मिले दे हे ओसने बी दाऊँ ओर कमाए। 18लेकन जिसी एक मिले दा हा, ओसने जाईयै गत कढया, ते अपने स्वामी दे तोड़े गी छपाली दित्ता।
19मते दिनें कोलां बाद उनै दासें दा स्वामी आईयै उंदे थमां लेखा लेने लगया। 20जिसी पंज्ज तोड़े मिले दे हे, ओसने पंज्ज तोड़े ओर आनीयै आखया, ए स्वामी, तो मिकी पंज्ज तोड़े सोंपे दे हे, देख, मैं पंज्ज तोड़े ओर कमाए न। 21ओदे स्वामी ने ओस कन्ने आखया, “धन्न, ऐ अच्छे ते बश्वास जोग दास, तुं थोड़े बेच बश्वास जोग रिया; आऊँ तुगी मती सारी चीजां दा जिमेंबार बनागा। अपने स्वामी दी खुशी च शामल ओ।”
22ते जिसी दाऊँ तोड़े मिले दे हे, ओसने बी आईयै आखया, ए स्वामी, तो मिकी दाऊँ तोड़े सोंपे दे हे, देख, मैं दाऊँ तोड़े ओर कमाए। 23ओसदे स्वामी ने ओस कन्ने आखया, धन्न, ऐ अच्छे ते बश्वास जोग दास, तुं थोड़े च बश्वास जोग रिया; आऊँ तुगी मती चीजें दा जिमेंबार बनागा। अपने स्वामी दी खुशी च शामल ओ।
24ओस बेलै जिसी एक तोड़ा मिले दा हा, ओसने आईयै आखया, ए स्वामी, आऊँ तुगी जानदा ऐं के तुं कठोर मनुक्ख ऐं तुं जित्त्थें कुतै नेई रांदा उत्थें बड्डनां ऐं, ते जित्त्थें नेई रानें आसतै सुटना उत्त्थुआं गै किट्ठा करना ऐं। 25एसकरी आऊँ डरी गीया ते तेरा तोड़ा मिट्टी च शपाली दित्ता। देख, जेड़ा तेरा ऐ, ओ ए ऐ। 26ओदे स्वामी ने उसी जबाब दित्ता, ए दोष्ट ते आलसी दास, जे तुं ए जानदा हा के जिथें आऊँ नेई रानां उत्त्थुआं दा बड्डना ऐं, ते जित्त्थें मैं नेई सुटया उत्त्थुआं दा किट्ठा करना ऐं; 27तां पी तुगी चाईदा हा के मेरा पैसा शाऊकारें गी देई दिंदा, ओस बेलै आऊँ अपना पैसा आईयै ब्याज दे कन्ने लेई लैंदा। 28एसकरी ओ तोड़ा ओस थमां लेई लिओ, ते जेसदे कोल दस तोड़े न, उसी देई दियो। 29किके जेस कुसे दे कोल ऐ, उसी ओर दित्ता जाग; ते ओदे कोल मता ओई जाग; लेकन जेसदे कोल नेईयैं, ओस थमां ओ बी जेड़ा ओदे कोल ऐ, लेई लित्ता जाग। 30ते एस नकम्मे दास गी बार न्हेरे बेच सुट्टी दियो, जिथें रोनां ते दंद किल्डनां ओग।
यीशु दुनियां दा न्याय करग
31जेसलै मनुक्ख दा पुत्तर अपनी मैमा च औग ते सारे सोर्गदूत ओदे कन्ने औगन, तां पी ओ अपनी मैमा दे सिंहांसन उपर विराजमान ओग। 32ते सारी जातीयां ओदे अगें किट्ठीयां कित्ती जाघंन; ते जियां गुबाल पिड्डें गी बकरीयें कोलां लग करी दिंदा ऐ, उयांगै ओ उनेंगी एक दुए कोलां लग करग। 33ते ओ पिड्डें गी अपनी सज्जी बखी ते बकरीयें गी खबी बखी खड़ा करग। 34ओस बेलै राजा अपनी सज्जी बखी आलें गी आखघ, ए मेरे पिता दे धन्न लोको, आओ ओस राज दे आक्दार ओई जाओ, जेड़ा जगत दे शुरू थमां थुआड़े आसतै तयार कित्ते दा ऐ। 35किके आऊँ भूखा दा हा, ते तुसें मिगी खाणे आसतै दिता; आऊँ त्रैया (प्यासा) दा हा, ते तुसें मिगी पानी पलाया; आऊँ परदेसी हा, ते तुसें मिगी अपने कर च रख्या; 36आऊँ नंगा हा, ते तुसें मिगी कपड़े पुआए; आऊँ बमार हा, ते तुसें मेरा खयाल रख्या, आऊँ जेल बेच हा, ते तुसें मिगी मिलने गी आए।
37ओस बेलै तरमी उसी जबाब देघंन, ए प्रभु, असैं कुस्लै तुगी भूखा दा दिखया ते खाणा खलाया? जां त्रैया (प्यासा) दा दिखया ते पानी पलाया? 38असैं कुस्लै तुगी परदेसी दिखया ते अपने कर च रख्या? जां नंगा दिखया ते कपड़े पुआए? 39असैं कुस्लै तुगी बमार जां जेलै च दिखया ते तेरे कन्ने मिलने गी आए? 40ओस बेलै राजा उनेंगी जबाब देग, आऊँ थुआड़े कन्ने सच आखना के तुसें जेड़ा मेरे इनें निकें थमां निक्के प्राऊ बिचा कुसे एक क्न्नें इयै नियां पला कम कित्ता, ओ मेरे गै कन्ने कित्ता।
41ओस बेलै ओ खबी बखी आलें गी आखघ, ए लांनती लोको, मेरे सामनें दा ओस मेशा दी अग्गी बेच चली जाओ, जेड़ी शतान ते ओदे दूतें लेई तयार कित्ती गेदी ऐ। 42किके आऊँ भूखा दा हा, ते तुसें मिगी केश खाणे गी नेई दिता; आऊँ त्रैया (प्यासा) हा, ते तुसें मिगी पानी नेई पलाया; 43आऊँ परदेसी हा, ते तुसें मिगी अपने कर नेई रख्या; आऊँ नंगा हा, ते तुसें मिगी कपड़े नेई पुआए; आऊँ बमार ते जेलै च हा, ते तुसें मेरा खयाल नेई कित्ता।
44ओस बेलै ओ जबाब देघंन, ए प्रभु, असैं तुगी कुस्लै भूखा, जां त्रया दा प्यासा, जां परदेसी, जां नंगा, जां बमार, जां जेलै च दिखया, ते तेरी सेवा टैल नेई कित्ती? 45ओस बेलै ओ उनेंगी जबाब देग, “आऊँ थुआड़े कन्ने सच आखना ऐं के तुसें जेड़ा इनें निकें थमां निकें बिचा कुसे एक कन्ने नेई कित्ता, ओ मेरे कन्ने बी नेई कित्ता। 46ते ए मेशा दी सजा पोगघंन मगर तरमी मेशा दी जिंदड़ी च दाखल ओगन।”
Àwon tá yàn lọ́wọ́lọ́wọ́ báyìí:
मत्ती 25: DOG
Ìsàmì-sí
Pín
Ṣe Àfiwé
Daako
Ṣé o fẹ́ fi àwọn ohun pàtàkì pamọ́ sórí gbogbo àwọn ẹ̀rọ rẹ? Wọlé pẹ̀lú àkántì tuntun tàbí wọlé pẹ̀lú àkántì tí tẹ́lẹ̀
This work is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.