मत्ती 21

21
यीशु दा यरूशलेम बेच जै दे कन्ने औना
1जेसलै ओ यरूशलेम दे कोल पूजे ते जैतून पाड़ उपर बैतफगे दे कोल आए, तां यीशु ने दाऊँ चेलें गी ए आखीयै पेजया, 2“अपने सामनें दे घरां च जाओ। उत्थें पुज्जदेगै गै एक गदही बन्नी दी, ते ओदे कन्ने एक बच्चा तुसेंगी मिलग। उनेंगी खोलियै मेरे कोल लेई आओ। 3अगर तुसेंगी कोई केश आखे, तां बोलयो के प्रभु गी इंदी दौनी दी जरुरत ऐ, ओस बेलै ओ फोरन उनेंगी पेजी देग।” 4ए एसकरी ओया के जेड़ा वचन पविखवक्ता थमां बोलया गीया हा, ओ पूरा उवै,
5“सिय्योन दी कुड़ी गी आखो, देख, तेरा राजा तेरे कोल आवा करदा ऐ; ओ दीन ऐ, ते गदहे उपर बैठे दा ऐ; बरना लादू दे बच्चे उपर।”
6चेलें जाईयै, जियां यीशु ने उंदे कन्ने गला दा हा, उय्यां गै कित्ता। 7ते गदही ते ओदे बच्चे गी आनीयै, उंदे उपर अपने कपड़े सुट्टे, ते ओ उंदे उपर बैठी गीया। 8ते ओस बेलै मते सारें लोकें अपने कपड़े रस्ते च बछाए, ते बाकी लोकें बूट्टें दियें डालियें गी बडीयै रस्ते च बछाइयां। 9ते जेड़ी पीड अगें-अगें जा करदी ही ते पिछें-पिछें आवा करदी ही, जोरें-जोरें बोलियै आखदी ही, “दाऊद दी औलाद दी होशाना, तन्न ऐ ओ जेड़ा प्रभु दे नां कन्ने ओंदा ए, अम्बर च होशाना।” 10जेसलै यीशु यरूशलेम च दाखल ओया, तां सारे शैर च अलचल मची गेई, ते लोग आखना लगे, “ए कुन्न ऐं?” 11लोकें आखया, “ए गलील जिले दे नासरत दा पविखवक्ता यीशु ऐ।”
मन्दिर दी सफाई
12यीशु ने परमेसर दे मंदर च जाईयै उनै सबनी गी, जेड़े मंदर च लैंन-देंन करा करदे हे, उनेंगी कड्डी दित्ता, ते शाऊकारें दे मेज ते कबूतर बेचने आलें दियां चोकियाँ परती दितीयां; 13ते उनेंगी आखया, “लिखे दा ऐ, मेरा कर प्रार्थना दा कर आखया जाग; लेकन तोस उसी डाकुओं दी खोह बनांदे ओ।”
14ओस बेलै अन्नें ते लंगड़े, मंदर च ओदे कोल आए, ते ओसने उनेंगी चंगा कित्ता। 15लेकन जेसलै प्रधान याजकें ते शास्त्रियें इनें अद्भोद कम्में गी, जेड़े ओसने कित्ते, ते जागतें गी मंदर च दाऊद दी औलाद दी होशाना बोलदे ओई दिखया, तां ओ गुस्सै ओई गै, 16ते उसी आखन लगे, “के तुं सुनना ऐ के ए लोग के आखदे न?” यीशु ने उंदे कन्ने आखया, “हां; के तुसैं ऐ कदें नी पढ़या; जागतां थमां ते दुध पींदे बच्चें दे मुंहाँ चा तो स्तुति सेध कराई?” 17ओस बेलै ओ उनेंगी शुड़ीयै शैर दे बार बैतनिय्याह गी गीया ते उत्थें रात बताई।
अंजीर दे बूट्टे थमां शिखया
18पयागै जेसलै ओ शैर गी बापस आवा करदा हा तां उसी पोख लगी। 19ते सेड़क दे कंड्डे अंजीर दा बूट्टा दिखियै ओ ओदे कोल गीया, ते पत्रें गी शुड़ीयै ओस बेच ओर केश नेई लबदे ओई ओसगी आख्या, “ऊन थमां लेईयै तेरे बेच पी कदें फल नेई लगग।” ते अंजीर दा बूट्टा फोरन सुकी गीया। 20ए बारदात दिखियै चेलें रांनगी कित्ती ते आखया, “ए अंजीर दा बूट्टा फोरन कियां सुकी गीया?” 21यीशु ने उनेंगी जबाब दित्ता, “आऊँ थुआड़े कन्ने सच आखना ऐं, जेकर तोस बश्वास रखो ते शक नेई करो, तां नां सेर्फ इयै करगे जेड़ा एस अंजीर दे बूट्टे कन्ने कित्ता गीया ऐ, लेकन जे एस पाड़ गी बी आखगे, पटोई जा, ते समुंदर बेच जाई पो, तां ए ओई जाग। 22ते जे केश तोस प्रार्थना च बश्वास कन्ने मंगगे ओ सब केश तुसेंगी मिलग।”
यहूदीयें दे बड़ें लोकें दा यीशु दे अख्त्यार उपर छक्क
23ओ मंदर च जाईयै शिखया देया करा दा हा, के प्रधान याजकें ते लोकें दे प्राचीनें ओदे कोल आईयै पूछ्या, “तू ऐ कम किस दे अख्त्यार कन्ने करना ऐं? ते तुगी ए अख्त्यार कोस ने दिते दा ऐ?” 24यीशु ने उनेंगी जबाब दित्ता, “आऊँ बी थुआड़े कोलां एक गल्ल पूछनां ऐं; जेकर ओ गल्ल मिकी सनागे, तां आऊँ बी तुसेंगी सनागा के ए कम किस दे अख्त्यार कन्ने करना ऐं। 25यूहन्ना दा पवित्रशनांन कुत्थुआं दा हा? सोर्ग थमां या मनुक्खें हां?” ओस बेलै ओ आपस च बोलन लग्गे, “जेकर अस आखचै, सोर्ग त्र्फुं हा, तां ओ असेंगी पूछग के, पी तुसें ओसदे उपर बश्वास कि नेई कित्ता?” 26ते जेकर आखचै के, “मनुक्खें त्र्फुं हा तां असेंगी पीड दा डर ऐ, किके ओ सारे यूहन्ना गी पविखवक्ता मनदे न।” 27खीरी च उनै यीशु गी जबाब दित्ता, “अस नेई जांनदे।” ओसने बी उंदे कन्ने आखया, “तां आऊँ बी तुसेंगी नेई दसदा के ए कम केस दे अख्त्यार कन्ने करना ऐं।”
दों पुत्रें दी मसाल
28तोस एस मसाल दे बारै च के सोचदे ओ? कुसे मनुक्ख दे दाऊँ पुत्तर हे; ओसने पैले दे कोल जाईयै आखया, हे पुत्तर, अज्ज दाख दे बाग च कम कर। 29ओसने जबाब दित्ता, मैं नेई जाना लेकन बाद बेच पछाताइयै कम करने आसतै गीया। 30पी ओसने दुए दे कोल जाईयै इयां गै आखया, ओसने जबाब दित्ता, जी हां जन्नां, लेकन नेई गीया। 31इंदे दौनीं बिचा कोस ने पिता दी मरजी पूरी कित्ती? “उनै गलाया पैले ने।” यीशु ने उंदे कन्ने आखया, “आऊँ थुआड़े कन्ने सच आखना ऐं के चुन्गी लेने आलें ते दहे वपार करने आले थुआड़े थमां पैलैं परमेसर दे राज च दाखल ओगन। 32किके यूहन्ना तर्म दा रस्ता दसदे ओई थुआड़े कोल आया, ते तुसैं ओसदा बश्वास नेई कित्ता; लेकन चुंगी लेने आलें ते दहे वपार करने आलें ओसदा बश्वास कित्ता; ते तोस ए दिखियै बाद बेच बी नेई पछताए के ओस उपर बश्वास करी लैंदे।”
दुष्ट कर्सानें दी मसाल
33एक ओर कानी सुनो; एक करै दा मालक हा, जेस ने अंगुर दा बाग लाया, ओदे चौनी बक्खी बाड़ा बन्या, ते उसै च गै अंगुरें दे रस दा कुंड कढया ते गोम्मट बनाया, ते क्रसानें गी ओदा ठेका देईयै परदेसे गी चली गीया। 34जेसलै फल दा समां कोल आया, तां ओसने अपने नौकरें गी ओसदा फल लेने आसतै क्रसानें कोल पेजया। 35पर क्रसानें ओदे नौकरें गी पकड़ीयै, कुसे गी मार चाढ़ी, ते कुसे गी मारी दित्ता, ते कुसे उपर पत्थर मारे। 36पी उसने पैलैं थमां मते नौकरें गी पेजया, ते उनै उंदे कन्ने बी उवै कित्ता। 37खीरी च ओसने अपने पुत्तर गी उंदे कोल ए सोचीयै पेजया के ए मेरे पुत्तर दा आदर करघंन। 38लेकन क्रसानें ओदे पुत्तर गी दिखियै अप्पुं पिछें ए गलाया, ए तां वारस ऐ; आओ, अस इसी मारी ओड़चै ते एस दी वरासत लेई लेचै। 39ते एस आसतै उनै उसी पकड़या ते अंगुरें दा बाग बिचा बार कढीयै मारी दित्ता। 40एसकरी जेसलै अंगुरें दे बाग दा स्वामी औग, तां पी ओ उनै क्रसानें कन्ने के करग? 41उनै ओस कन्ने आखया, “ओ उनै बुरे लोकें गी बुरी रीति कन्ने नाश करग; ते अंगुरें दे बाग दा ठेका दुए क्रसानें गी देग, जेड़े बेलै-बेलै उपर उसी ओदा फल दिंदे रोघंन।”
42यीशु ने उन्दे कन्ने आखया, “के तुसैं कदें पवित्र शास्त्र बेच ए नेई पढ़या; जेस पत्थर गी राजमिस्त्रियें नक्म्मां आखया हा, उवै कोने दे सिरे दा पत्थर ओई गीया? ए प्रभु थमां ओया, ते साड़े दिखने च रांनगी ऐ। 43एसकरी आऊँ थुआड़े कन्ने आखना ऐं के परमेसर दा राज थुआड़े थमां लेई लीता जाग ते ऐसी जाती जेड़ी ओसदा फल देग उसी, देई दित्ता जाग। 44जेड़ा एस बट्टे उपर किरग, ओ चकना चूर ओई जाग; ते जिस उपर ओ किरग, ओसगी पीह् देग।” 45प्रधान याजकें ते फरीसियें ओदीयें मसालें गी सुनीयै समझीयै के ओ उंदे बारै च आखा करदा ऐ। 46ते ओ उसी पकड़ना चांदे हे, लेकन लोकें थमां डरी गै किके ओ उसी पविखवक्ता मनदे हे।

Àwon tá yàn lọ́wọ́lọ́wọ́ báyìí:

मत्ती 21: DOG

Ìsàmì-sí

Pín

Daako

None

Ṣé o fẹ́ fi àwọn ohun pàtàkì pamọ́ sórí gbogbo àwọn ẹ̀rọ rẹ? Wọlé pẹ̀lú àkántì tuntun tàbí wọlé pẹ̀lú àkántì tí tẹ́lẹ̀

Àwọn fídíò fún मत्ती 21