मत्ती 7
7
होरन पुड़ दोष नईं लानो।
(लूक. 6:37-38,41-42)
1“केन्ची पुड़ दोष न लेइयथ, तुसन भी दोष न लग्गेलो। 2किजोकि ज़ेन्च़रे तुस होरि पुड़ दोष लाएले, तेन्च़रे परमेशर भी तुश्शो न्याय केरेलो। ज़ेन्च़रे तुस होरि लोकन सेइं बर्ताव केरतथ, तेन्च़रे परमेशर तुसन सेइं बर्ताव केरेलो।”
3“तू अपने ढ्लाएरी एछ़्छ़ी मां कूड़ो किजो तकतां, पन तेरी एछ़्छ़ी मां त नग आए, ते तैसेरो तू खियाल भी न केरस? 4ज़द तेरी एछ़्छ़ी मां नग आए, त तू कौस ऐशी सेइं अपने ढ्लाए जो ज़ोई सकतां कि, ‘एई, अवं तेरी एछ़्छ़ी मरां कूड़ो केढी!’ 5हे पाखंडी! पेइले अपने एछ़्छ़ी मरां नग कढ, ते फिरी अपने ढ्लाएरी एछ़्छ़ी मरां रोड़े च़ारे तेकतां कूड़ो केढी सकतस।”
6“ज़ैना लोक परमेशरेरू वचन शन्नू न चान, तैन न शुनाथ। अगर तुस एन्च़रे केरेले, त पवित्र चीज़ कुतरन कां छ़डनेरे बराबर ते कने मोती सूरन कां छ़डनेरे बराबर भोल्हे, कि तैना तैन पव्वन हैठ ढ्लन्च़ ते बेदलोइतां तुसन पुड़ हमलो केरले।”
परमेशरे करां मग्गेले त तुसन मैल्हेलू।
(लूक. 11:9-13)
7“परमेशरे करां मग्गा, त तुसन दित्तू गालू। ते तोप्पा, त तुसन मैल्ही गालू। ते दार गुड़काथ, त तुश्शे लेई खोल्लू गालू। 8किजोकि ज़ै कोई मगते तै हासिल केरते, ते ज़ै कोई तोपते तैस मैल्ही गाते, ते ज़ै कोई दार गुड़काते त तैसेरेलेइ खोल्लू गालू। 9तुसन मां एरो कौन आए, कि अगर तैसेरू मट्ठू रोट्टी मग्गे, त तै तैस घोड़ दे? 10या अगर मछ़ली मग्गे, त तैस सप दे? 11ते तुस बुरे भोनेरे बावजूद भी अपने मट्ठन रोड़ी चीज़ां देनी ज़ानतथ, त तुश्शो सुर्गेरो बाजी तुसन रोड़ी चीज़ां कि न देलो, ज़ैना तैस करां मगतन? 12ज़ेरू तुस चातथ कि लोक तुसन सेइं केरन, तुस भी तैन सेइं तेरहु केरा, किजोकि मूसेरे कानूनेरी त कने नेबी केरि लिखोरी शिक्षा ईए आए।”
सुन्कड़ी बत ते खुल्ली बत।
(लूक. 13:24)
13“तुस परमेशरेरे राज़्ज़े मां सिर्फ सुन्कड़े दारेरां बत्तां गेइ सकतथ। किजोकि तैन दार चौड़ू, ते तै बत बड़ी खुल्ली आए ज़ै नाशेरे पासे गाचे, ते तैस बत्तां गानेबाले बड़े आन। 14किजोकि तैन दार सुंकड़ू आए, ते तै बत असुखती आए, ज़ै हमेशारे ज़िन्दगरे पासे गाचे, ते तेरहां गानेबाले थोड़े आन।”
ज़ेरो बुट भोतो तेरो फल भोते।
(लूक. 6:43-44,46;13:25-27)
15“झूठे नेबन करां खबरदार रेइयथ, ज़ैना तुसन कां भैड्डां केरे रूपे मां एइतन पन असली मां तैना मारने बालां गिद्दां भोतन। 16तुस तैन केरे कम्मन सेइं तैन पिशानेले, कुन लोक झ़ैल्लन सैहींयेरां दाछ़ कढतन ते करेरी सैहींयेरां फैगू ट्लोड़तन? 17एल्हेरेलेइ हर एक्की रोड़े बुट्टे रोड़ो फल लगते, ते हर एक्की बुरे बुट्टे बुरो फल लगते। 18रोड़े बुट्टे बुरो फल न लग्गे, ते न बुरे बुट्टे रोड़ो फल लग्गे। 19ते ज़ैस बुट्टे रोड़ो फल न लग्गे तै केटतां अग्गी मां फुकतां छ़डतन, तेन्च़रे झूठे नेबन भी सज़ा मैल्हेली। 20बस्सा, तुस तैन केरे कम्मन सेइं तैन पिशानेले।”
21“मींजो, ‘हे प्रभु, हे प्रभु,’ ज़ोनेबाले सारे मैन्हु सुर्गेरे राज़्ज़े मां दाखल न भोल्हे, पन ज़ै, मेरे सुर्गेरे बाजी केरे मेर्ज़ी पुड़ च़लने बालोए तै ज़रूर दाखल भोल्हे। 22न्यायेरे दिहाड़ी बड़े लोक मीं सेइं ज़ोले कि, ‘हे प्रभु, हे प्रभु,’ कुन असेईं तेरे नंव्वे सेइं भविष्यिवाणी नईं कियोरी? ते तेरे नंव्वे सेइं भूतां नईं कढोरां ते तेरे नंव्वे सेइं बड़े चमत्कार नईं हरेवरे? 23तैखन अवं तैन जो साफ ज़ोलो, ‘अवं तुसन कधे न ज़ैंनी, ओ बुरां कम्मां केरने बालाव, मेरे तुत्तरे अगरां दूर भोथ।’”
घर बनानेबाले दूई मैन्हु। अक्लमन्द ते बेवकूफ।
(लूक. 6:47-49)
24“एल्हेरेलेइ ज़ै मेरी गल्लां शुनते ते तैन पुड़ अमल केरते त तै तैस अक्लमन्द मैन्हेरो ज़ेरो भोल्हो, ज़ैनी अपनु घर शफड़ी पुड़ बनेवरूए। 25झ़ड़ी लग्गी ते हड़ाई आई ते अंधगुबारी भोइ ते तैस घरे पुड़ पुज़ी, पन तैन घर न डुल्लू, किजोकि तैसेरी मुनीयाद पेक्की शफ़ड़ी पुड़ कढोरी थी। 26पन ज़ै मेरी गल्लां शुनते ते तैन पुड़ अमल न केरे, त तै तैस बेवकूफ मैन्हेरो ज़ेरोए भोल्हो, ज़ैनी अपनु घर रेती पुड़ बनेवरू थियूं। 27झ़ड़ी लग्गी ते हड़ाई आईं अंधगुबारी भोइ ते तैस घरे कां पुज़ी ते तैन घर डुल्ली जेव ते बरबाद भोवं।”
28ज़ैखन यीशुए एना सैरी गल्लां शुनेइतां झ़ैड़ी, त सारे लोक तैसेरी शिक्षा शुन्तां हैरान भोए। 29किजोकि यीशु तैन शास्त्री लोकां केरि ज़ेरि नईं, बल्के अधिकारे सेइं शिक्षा देतो थियो।
Àwon tá yàn lọ́wọ́lọ́wọ́ báyìí:
मत्ती 7: BHDNT
Ìsàmì-sí
Pín
Ṣe Àfiwé
Daako
Ṣé o fẹ́ fi àwọn ohun pàtàkì pamọ́ sórí gbogbo àwọn ẹ̀rọ rẹ? Wọlé pẹ̀lú àkántì tuntun tàbí wọlé pẹ̀lú àkántì tí tẹ́lẹ̀
Bhadrawahi Bible (भड्लाई बाइबिल), 2020 by Beyond Translation is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License.