Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ انجیل متی 15

Pín

امّا اَ چیی که گَرِنه بَر آیه، دِلِنه برایه، و اِمه اَ چیی که آدمه نجس کَره. چون آدمه دِلِنَیه که پلیده افکار، قتل، زنا، بی عفتی، دِزّی و دُروعه شهادت و بختان برایه.

اَ چیی که آدم خره اَ‌ آدمه نَجس نِکره، بَلکم اَ چی که چَه گَرِنه براییه، اَوه که آدمه نجس کَره.»

«اِم قوم اِشتن گَرنه من احترام نَینده، امّا چوان دِله منک دورا. اَوه بیخودی من پرستش کرنده، و اَوه بشریه حکمان خدا احکامه یاگا مردمه آموجنده.“

اَدمی عیسی باته: «ای زلی، اِشته ایمان پِره! اِشته ناجه آرَسی.» هَ لحظک چَوه دِتِه شفا بکت.

امّا اَ زلی بامییا و عیسی پَرانکش زانو بیزی و باتشه: «ای آقا، من کمک بِکه!» عیسی چَه جواوک باته: «درست نی خوردنان نانه اَرگیری و سِبه هان پرانک اَرکری.» اَ زلی باته: «بله، آقا، امّا سِبه نی اِشتن صاحبه سِفره سَرک نانه خُورده ای که اَربی، خَرنده.»