Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ Mk 4

Pín

Mutu wa Jisas gris o si, o ve ghras eip ne ve voi tite, “Eip o sisa apsin!” Ne eip sisa ghom. Ne ve voi tite, “Iki, o yam o nuk.” Ne iki yam o nuk. Wa Jisas kines ri tite, “Aelenga yom a lughun? Ne bilip e yom ghom aghoin a o?”

Po lughun mut ne po voi val tite, “Inau, vigh anu a eip tu iki kinoi ve ghut me?”

Wa Jisas tit pon sinuk o lungin ne ve nekrung mi nuagh arimin. Kanaum a vigh angan pagris vigh o po voi tite, “Ai! It a ghruk a in kisa, o ling o it ghom o? Menak it a run a in kisa.”

Mutu wa Jisas voi tite, “Yom a tit tingiyom o elenga nga patururu yom o i a! Vuku yom a galil peghol togho menak ne God galil yom enin angan. Ne galilin ingin i lighal mut.

Mutu wa Jisas voi ri tite, “O ne kingdom e ne God i nas vigh ta ve es enin mi mukum angan. Pling a ek sumsum menak ve suk, ne pling a vus menak ve nekrung. Vighin mut men, enin yughun men matasi. Ne ve minas ghom i matasi togho.

Vuku tingiyom ung, menak yom a ireng.”