Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ Pulim 41

Pín

Josɛf ma leiri we, “Pɛ, amo ware a ta. Ko nam ná ye Wɛ, wonto wó pa nmo leira yalo na ye chekke to.”

Pɛ wom déem ma bwei o nakwa bam we, “Dé daa wó wane dé na nɔɔno se o taa nye de wonto na? O ye wolo Wɛ jworo na wo o baŋa ne to mo.”

O laam ma ta de Josɛf we, “Wɛ na lwoori o pa se n lɔre wonnu tento maama to, nɔɔn-nɔɔno daa tera ye o jege yi-poro dedaane swa o yi nmo. Amo wó pa se n ta‑n nii amo sɔŋɔ kom maama baŋa ne. A teo kom nɔn-bia bam maama jege se ba sɛ nmo ni mo. Paare dem yerane ŋwaane mo pa amo dwoi nmo.”

O ma pa wolo na saŋe to yere we ‘Efrayim’ ye o we, “Wɛ pɛ se a na dwi teo kolo wone a ya na yaare to.”

Josɛf ma pa o bu-kwea kam yere we ‘Manasɛ’ ye o we, “Wɛ seene o pa se a swei a yaara yam maama de kolo maama na ke a kwo sɔŋɔ ne to.”