Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ Апостолдордыҥ керектери 2

Pín

Петр дезе олорго айтты: – Кинчектеригер ташталзын деп, кинчегеерди алынып, Кудайга баштаныгар, Иисус Христостыҥ адында кажыгар ла креске тӱшсин, сый эдип Агару Тыннаҥ аларыгар.

Олор јаантайын апостолдордыҥ ӱредӱзин угуп, бирлик болуп, калаш сындырып, мӱргип, кожо болгондор.

Ончозы Агару Тынла толуп, айдатаны Тыннаҥ берилип, ӧскӧ тилдерле эрмектене бердилер.

Кенетийин теҥеридеҥ тыҥ салкын соккондый шуулт угулып, олор отурган ӱйдиҥ ичин толтырып ийди. Олорго от-јалбыш ошкош айрыланып турган тилдер кӧрӱнип, кажызыныҥ ла ӱстине бирдеҥ токтой тӱшти. Ончозы Агару Тынла толуп, айдатаны Тыннаҥ берилип, ӧскӧ тилдерле эрмектене бердилер.

Кажы ла кӱн јаҥыс санаалу болуп, байзыҥда јуулыжып, айылдар сайын калаш сындырып, ачык јӱректӱге сӱӱнижип, ажанып, Кудайды алкап тургандар. Олорго бастыра калык карузыган, Кайракан дезе аргадап тургандарды Серкпеге кӱнӱҥ сайын кожор болды.

«Калганчы кӱндерде ончо улуска Тынымнаҥ урарым, – деп, Кудай айдат, – ол тушта уулдарыгар слердиҥ, кыстарыгар слердиҥ јарлыктап айдып јӱрер, јииттеригер слердиҥ кӧрӱлте кӧрӧр, каргандарыгарга слердиҥ тӱш тӱжелер.

Кудайга бӱткендер ончозы кожо јӱрген, не-немези текши болгон. Нени ээленгенин, не барын садып, кемге не керек, ӱлеп тургандар.

Кайраканныҥ адын бойына кычырып, сураганы, аргадалар».

Кӱн караҥуй, ай кан боло берер. Оноҥ Кайраканныҥ улу ла јаркынду кӱни једип келер.