Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ MARKU 4

Pín

Yeesu lúró, nò̧no pɛlɛ̀, daŋ puro mom: “A òn kà̧a̧bà!” Pɛl fuu bù̧u̧ro, wee kà̧a̧ro. Piríi Yeesu kɛ̀lvəro: “Ɛn kó rɛ̀ dúul kóŋnəvə́ ní? Və́ pə́ dòrnə̀nəŋ fú̧u̧ və́ní kəŋ na̧a̧ ri bai?”

Dúul kó ya̧a̧vəro, və mùuro kəvə təŋ ni voo: “Yír yò gá yíwɛ? Pɛl vəŋ mom pɛ́m kìiŋ purì yò?”

Yeesu ní fa̧a̧ŋ nəm kə̀r bì̧i̧l li, sìrgəŋ yúl əní kàar di. Yír əntò nìŋuro, və daŋ puro: “Yírbògə̀rɛ̀, bəŋ dàŋnəŋ vórì ní yò ɛn ya pàarú ní pai?”

Daŋti pə́vəro: Və́ lág kìi nə̀ŋmà̧: Sóor ya və́ kɛ̀r màggənəŋ ɛn ní, Vannáb dàŋ pə́və́ mágtírì tívɛ́. Dàŋnəvə́ pə́ də́g táltírì.

Yeesu dòn də̀g pə́vəro: “Vannáb gɛ̀n kə̧ mú yír ya ùuŋ uur aŋ ni ní. Fa̧a̧ŋ nəm, níŋgənì, fa̧a̧ŋ nəm, níŋgənì. Vìn ni, yó̧ŋ ni uur ì̧i̧nì, kàŋgənì, gàan mú ya ɛn bee kóŋ ní pai.

Yír ya dí tóg ní kìibà.”