مَتّایِ انجیل 24 سے مشہور بائبلی آیات

شئیر

شرارت انقد زیادَ به کی خَیلیانِ محبت سرد خوائه بوستن. ولی هر کی تا به آخر بئسه، نیجات یابه.

و اَ پادشائی خُبِ خبر، سراسرِ دُنیا فدَه به، تا تمانِ مردومان ره گُوائی ببه. هو موقع دُنیا به آخر فارسه.»

هَطویَم جنگ باره خوائید ایشتاوستن و جنگ خبران شیمی گوش خوائه فارسن. ولی هراس ندَرید، چونکی بایسی اَجور ایتفاقی دکفه، ولی هنو آخر زمات فأنرسه.

ملّتی ضّد ایتا دیگر ملّت و مملکتی ضّد ایتا دیگر مملکت خوائید ویریشتن. و قحطی و زمین لرزه خَیلی جائان خوائه اَمون. ولی اَشان همه شروعِ زایمان دردَ مانه کی زمات، جه اَ درد تا اُ درد، کمتر و کمتر به.»

آسمان و زمین از بین خوائه شئون، ولی می گبان هرگس از بین نیشه.»

چونکی خَیلیان می نامِ مرا خوائید اَمون و خوائید گفتن کی، ”من مسیح موعود ایسم،“ و خَیلیانَ گُمرا کونید.

«اُ زماتِ درون شمرأ تسلیم خوائید کودن تا خَیلی مصیبت بیدینید، و شمرأ خوائید کوشتن. تمانِ مردوم شیمی جا می نامِ واسی خَفت خوائید داشتن. اُ روجان درون خَیلیان خوشانِ ایمان جا واگردیدی و همدیگرَ خیانت کونیدی و کَس کَسِ جا خَفت خوائید داشتن. دوروغِ پیغمبرانِ زیادی ویریزید و خَیلیانَ گُمرا خوائید کودن.

عیسی جواب بدَه: «واخُب بیبید تا کسی شمرأ گُمرا نُکونه.

پس شُمانم حاضیر بأسید، چونکی انسان پسر هو موقع خوائه اَمون کی اون رافا نیئید.»

پس واخُب بیبید، چونکی نانید شیمی آقا چه روجی اَیه.

«ولی هیکّس اُ روج و اُ وقتَ نانه جغیر پِئر؛ حتی آسمانِ فیریشته ئان نانید و پسرم اونِ جا واخُب نیه.

چونکی دوروغِ مسیح ئان و دوروغِ پیغمبران ویریزید، پیله مُعجزه ئان و نیشانه ئان آشکارَ کونید تا اَگه ببه، حتی سیوا بُبوسته ئانَم گُمرا بُکونید.

انسان پسرِ آشکار بوستنِ زمات، نوحِ اُ روجانِ مانستنه. پیش جه روجانی کی سیل بایه، قبل اَنکی نوح کشتی درون بشه، مردوم خوردید و نوش کودید و زن بردید و مردا بوستید و نانستید چی در پیش دَرید. تا اَنکی سیل بامو و همه یَ خو مرا ببَرد. انسان پسرِ اَمونم هَطو خوائه بوستن.