10
1ထို့နောက် တန်ခိုးကြီးသော နတ်ဒေဝါတစ်ပါးသည် မိုးတိမ်များနှင့်လွှမ်းခြုံကာ ရွှေမြို့တော်မှ ဆင်းသက်လာသည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ရ၏။ သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင်သက်တံရှိ၍ သူ၏မျက်နာသည် နေကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူ၏ခြေထောက်တို့သည် မီးလျံတိုင်ကဲ့သို့ဖြစ်၏။ 2သူ၏လက်ထဲတွင် ဖွင့်ထားသည့် စာလိပ်ငယ်ကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။ သူ၏ညာခြေကို ပင်လယ်ပေါ်သို့လည်းကောင်း ချထားလျက် 3ခြင်္သေ့ဟောက်သကဲ့သို ကျယ်လောင်သောအသံဖြင့် ကြွေကြော်လေ၏။ ထိုကဲ့သို့ကြွေးကြော်သောအခါ မိုးခြိမ်းသံခုနှစ်ချက်သည် မိမိတို့အသံဖြင့်ပြောဆို၏။ 4ထိုမိုးခြိမ်းသံခုနှစ်ချက်တို့ ပြောဆိုသောအခါ ကျွန်ုပ်သည် ရေမှရန်ပြင်စဉ် “မိုးခြိမ်းသံ ခုနှစ်ချက်တို့ပြောဆိုသော စကားကို လျှို့ဝှက်ထားလော့။ မရေမှတ်နှင့်” ဟူ၍ ရွှေမြို့တော်မှ ထွက်လာသောအသံတော်ကို ကျွန်ုပ်ကြားရ၏။ 5ငါမြင်တွေ့ခဲ့သော ပင်လယ်နှင့်ကုန်းမြေပေါ်၌ရပ်နေသည့် နတ်ဒေဝါသည် သူ၏ညာလက်အား ရွှေမြို့တော်ဆီသို့ မြှောက်လေ၏။ 6ထို့နောက် အစဉ်ထာဝရ အသက်ရှင်တော်မူပြီး ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် အရပ်ရပ်တို့၌ ရှိသမျှ အရာတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဘရားရှင်ကို တိုင်တည်၍ ထိုနတ်ဒေဝါက “နောက်ထပ်အချိန်ကာလသည် ကြာညောင်းတော့မည်မဟုတ်။ 7သတ္တမနတ်ဒေဝါသည် တံပိုးခရာမှုတ်ရမည့်နေ့ရက်တွင် ဘုရားရှင်သည် မိမိအစေအပါး အရိယာသူတော်စင်များအား ဟောပြောကြေငြာတော်မူသည့်အတိုင်း မိမိ၏ လျှို့ဝှက်နက်နဲသော အကြံအစည်သည် ပြီးမြောက်လိမ့်မည်” ဟု တိုင်တည်ပြောဆို၏။ 8ထို့နောက် ရွှေမြို့တော်မှ ကျွန်ုပ်ကြားခဲ့ရသည့် အသံက ကျွန်ုပ်အား “ပင်လယ်နှင့် မြေပေါ်တွင် ရပ်နေသည့် နတ်ဒေဝါ၏လက်မှ ဖွင့်ထားသော စာလိပ်ကို သွား၍ယူလော့” ဟုပြောဆိုပြန်၏။ 9ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ထိုနတ်ဒေဝါထံသို့သွားပြီး ကျွန်ုပ်အား စာလိပ်ငယ်ကိုပေးရန် တောင်း၏။ နတ်ဒေဝါက “ထိုစာလိပ်ကိုယူ၍ စားလော့။ သင်၏ဝမ်းဗိုက်ထဲ၌ ခါးလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း သင်၏ခံတွင်၌ ပျားရည်ကဲ့သို့ ချိုလိမ့်မည်” ဟုကျွန်ုပ်အား ပြောဆို၏။ 10ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် နတ်ဒေဝါ၏လက်ထဲမှ စာလိပ်ငယ်ကိုယူ၍ စားလိုက်ရာ ခံတွင်း၌ ပျားရည်ကဲ့သို့ ချိုသော်လည်း စားပြီးနောက် ဝမ်းထဲ၌ ခါးလေ၏။ 11ထိုအခါ နတ်ဒေဝါက “သင်သည် များစွာသောလူမျိုး၊ တိုင်းနိုင်ငံများ၊ ဘာသာစကားအသီးသီး ပြောဆိုသူများ၊ ဘုရင်များကို တဖန် ကြိုတင်ဟောပြောရမည်” ဟု ကျွန်ုပ်အား မိန့်ဆို၏။