Популярні біблійні вірші з انجیل مَتّی 15

ولی چِی که از کَپ دَر اَدا، از دل آدام اَدا، اِئِه چِی که اُ آدام نجس اَکو. اَسِی که از دِلِه که فکرِی بَد، کَتل، زِنا، بی‌عفتی، دُزی، شهادت دارُو و تهمت دَر اَدا.

چِی که تِی کَپ آدام اَچِه اُ آنا نجس ناکو، بلکه چِی که از کَپ آدام دَر اَدا، اُ آنا نجس اَکو.»

«”اِ کوما وَ زابُنِ خوشو اُ ما حرمت اَکنِت، ولی دِلشو از ما دورِه. آنایا بیخودی اُ ما پرستش اَکنِت، آنایا حُکمِی بَشَریا وَ جَی حُکمِی خدا اُ مردم یاد اَتِت.“

مِ موکَوا عیسی اُشگُت: «اَی زَن، ایمونُت بُری گاتِه! خواستَت تُسِه اَنجوم بِبِه!» دُتِ آن زنا مِ لحظَه‌وا شفا اُشگِرِت.

ولی آن زِنا اُمَ، جلووِ عیسی جاک اُشزاد و اُشگُت: «سرورُم، کُمَکُم بِکو!» عیسی جواب اُشدَ: «نُنِ بَچیا آسِستَه و جلووِ سگیا بِستَه روا نی.» آن زِنا اُشگُت: «بله، سرورُم، ولی حتی سگیا هم از خُردَ تِکَه‌ئِی که از سفرَهِ صاحِبشو اَفتِه، اَخرِت!»