Популярні біблійні вірші з Ṁaṫa 15

Поділитись

Aċd na neiṫer ṫeid a maċ as an mbéal is as an gcroiḋe ṫigid siad; agus is siad sin ṡaluiġeas an duine. Oír as an gcroiḋe ṫigid na droċsmuaintiġṫe, dúnmarḃaḋ, aḋaltrannas, stríopaċas, gaduiḋeaċd fíaġnuisiġe bréige, blaisṗemiġe

Ní hé an ní ṫéid a sdeaċ ann sa mbéul ṡaluiġeas an duine; aċd an ní ṫig as an mbeul, a sé so ṡaluiġeas an duine.

Druidiḋ an pubalsa leamsa lé na mbéul, agus onóruiġid me lé na bpusuiḃ; aċd ċeana is fada úaim atá a gcroiḋe. Aċd is a ndíoṁáineas onóruiġid síad misi, ag teagasg aiṫeanta na ndáoine mar ṫeagasg.

Ar ḃfreagra Diósa an tansin, a duḃairt sé ría, O a ḃean, is mór do ċreideaṁ: teagṁaḋ ḋuit mar is toil leaċd. Agus do ḃí a hinġean slán ó a núairsin a maċ.

Giḋeaḋ ṫáinic sisi agus do rinne sí sléaċdain dó, ag ráḋ, A Ṫiġearna, foir orum. Agus ar ḃfreagra ḋósan, a duḃairt sé, Ní coir arán na cloinne do ġlacaḋ, agus do ṫeilgean ċum na ngáḋar. Aċd a duḃairt sisi, Is fíor sin, a Ṫiġearna: giḋeaḋ fós iṫid no coilén cuid don ṡrúiġleaċ ṫuiteas ó ḃórd a dtíġearnaḋ féin.